Welkom bij de Visschertjes

Thanksgiving Day

Verkiezingstijd

Is er nieuws onder de zon?

Vakantie voorbij ................

Op stap met Laura

Heritage Festival

Oma op bezoek

Vakantietijd

voorspoedig Alberta

Canada en milieu

De fiets

Kabbelend

Voorjaar! Welk voorjaar?

Sherwood Park's culturele leven

Kleintjes worden groot

NHL Play off tijd

ver-Wilderse aandacht

Jasper

Welkom in Zimbabwe

Provinciale verkiezingen

Photo Album: Met Laura op stap

Photo Album: Cofotoos

Photo Album: Alida in Nederland

Photo Album: Maart 2007: na 25 jaren .....

Photo Album: Maart 2008: een weekendje Jasper

Mon, 13 Oct 2008 18:54:20 GMT

Vandaag is het weer Thanksgiving Day, een nationale feestdag in Canada. Een dag waarop wordt stilgestaan bij alle goede en positieve dingen die men als individu en als gezin heeft en beleeft. Thanksgiving wordt het op de tweede maandag in oktober gevierd.

Thanksgiving wordt hier gevierd met de hele familie. Mensen komen dan ook vaak van heinde en verre om dit met elkaar te vieren. Hoogtepunt van het feest is het gebruiken van de gezamenlijk dis. De traditie schrijft voor om dan kalkoen te eten. Traditionele bijgerechten zijn aardappelpuree, stuffing, zoete aardappels, sperziebonen, veenbessen (cranberries) en als nagerecht pecannotentaart (pecan pie) en pompoentaart (pumpkin pie). We hebben het voorrecht dit keer gehad om bij twee families de dis te gebruiken. Gezien door de symboliek van hier beschouwen we dat als zeer eervol.

De USA kent deze feestdag ook maar daar wordt de dag gevierd op de vierde donderdag van november. Heeft te maken de Canadese geschiedenis daaromheen. Een kleine (hier en daar wat kort door de bocht) uiteenzetting.

De traditie wordt geassocieerd met een feest dat door de Pilgrim Fathers zou zijn gevierd in 1621 toen zij in Plymouth in Massachusetts (USA) een nederzetting hadden gesticht. Vandaar uit heeft de traditie zich verder verspreid over het continent. Maar dit is de uitleg voor het Engelstalige Canada. De Franstaligen menen dat zij de traditie hier hebben gebracht via hun kolonisten ten tijde van de grote Franse ontdekkingsreiziger Samuel de Champlain. En daar is ook wat voor te zeggen gezien de beschikbare lectuur. Ik zal me niet verder mengen in de interne strijd hier. Waar iedereen het wel over eens is dat, na afloop van een van de grote oorlogen hier tussen Frankrijk en Engeland in 1763 een speciale Thanksgiving Day in Halifax is gevierd.

In 1879 verklaarde het parlement dat 6 november een speciale dag voor Thanksgiving zal zijn en dat iedereen daarvoor ook een vrije dag krijgt. Maar goed, grote gebeurtenissen zetten nieuwe tradities en zo ook hier. Het einde van de eerste wereldoorlog op 11 november gooide in dit geval roet in het eten. Twee bijzondere dagen ineens in dezelfde periode. Een tijd lang werden de twee afzonderlijke aanleidingen gezamenlijk gevierd. Blijkbaar werkte dat niet goed want in 1931 werd toch besloten om de twee dagen te scheiden: 11 november werd Remembrance Day (zeg maar de Canadese 4 mei). Thanksgiving zou worden gevierd op de maandag van de week waarin 11 november viel. En ook dat bleek niet goed te werken. In 1957 werd besloten dat deze dag in het volg zou worden gevierd op de tweede maandag van oktober.

Fri, 10 Oct 2008 03:57:38 GMT

Een week of drie geleden kreeg de regerende partij (Conservatives) het in de bol om landelijke verkiezingen uit te schrijven. Op 14 oktober moet dat gebeuren. De reden was dat ze als minderheidsregering uitgeregeerd zouden zijn en een mandaat aan de bevolking wilden vragen om er weer een tijdje aan vast te kunnen plakken. Erg bevordelijk voor dit besluit was ook dat de regeringspartij ver voorop lag in alle tussentijdse verkiezingspeilingen; een meerderheid lag in het verschiet. Sindsdien worden we dagelijks 'vermaakt' met een wel heel saaie verkiezingsstrijd. Er wordt van alles beloofd, vooral geld; het ene miljard na het andere wordt voorgeschoteld. Daarnaast vegen de opponenten heel beleefd (het is Canada nietwaar) met elkaar de vloer aan. En er gebeuren dingen die je in NL niet gewend bent: aan de premier werd onlangs gevraagd hoe al die plannen in elkaar steken en zich verhouden tot elkaar. Antwoord: hadden ze nog niet over nagedacht. Er is nog geen plan of iets dergelijks. Kortom: we roepen maar van alles.

Een introductie van de strijdgewoel:
De regeringspartij is de Conservatieve Partij onder leiding van de wel heel degelijke Stephen Harper. Ben bepaald geen fan van de ongetwijfeld goede man. Stijve hark, tamelijk arro en een gedachtengoed uitdragend waarbij de VVD ineens een linkse societeit lijkt te zijn.
De grootste oppositie partij is de Liberale Partij onder leiding van Stephane Dion. Als leider maakt hij vooral in Engelstalig Canada een wat hulpeloze indruk: hij spreekt als geboren Franstalige namelijk beroerd Engels. Daarnaast heeft hij juist voor de verkiezingen bekend gemaakt dat zijn partij werk wil maken van het milieu en belasting wil gaan heffen op de uitstoot van broeikasgassen. Ik geef het je te doen: hoe ga je in stuntelig Engels aan een Canadees uitleggen, die in principe fel tegen elke vorm van belastingheffing is dat de aarde opwarmt (het wordt 's winters nog steeds royaal minus 30) en dat daarvoor geld betaald moet worden. Doorgaan Stephane, je kunt het .
Dan hebben we nog Jack Layton, de leider van de NDP, een heuse socialistische partij. Jack heeft zeker charisma en is een heus contrast t.o.v. Harper zowel qua ideeen als qua persoonlijkheid. Jack gaat voor de gezinnen omdat Harper dat niet doet, zegt ie.
Dan hebben we de Bloc Quebecois nog, een partij die voor de soevereiniteit van Quebec staat en wel wil afscheiden of toch weer niet. Deze club heeft een welbespraakte leider in Gilles Duceppe, heeft eigenlijk verder best wel aardige ideeen maar je hebt er hier geen bal aan. Je kunt nergens in Canada op de partij stemmen, alleen in Quebec. Ook de website is zoals het hoort: alleen in het Frans.
En tot slot de Groene Partij onder leiding van Elizabeth May. Zeer vaardig in het debat, heeft voor hier interessante stellingen. Ofschoon er een constante aanhang voor deze club is (10%) komt ze niet voor de in kamer (House of Commons), lange leve het districtenstelsel! De vier heren hebben ook nog hun uiterste best gedaan om madam buiten het nationale verkiezingsdebat op TV te houden. Is niet gelukt en ze deed het vervolgens erg goed. Daarnaast heeft elk district nog zo zijn eigen specifieke kleuring. In de onze dingt een onafhankelijk kandidaat mee naar de gunst van de kiezers, in twee districten in de stad doet de Communistische Partij van Canada een gooi, enzovoort.

Waar de Conservatives in het begin een straatlengete op alles en iedereen voor lagen, is dat de laatste twee weken aan het veranderen. Eerst door stommiteiten (o.a. roepen in Quebec dat op kunst maar bezuinigd moete worden. En dat in een omgeving waar kunst vooral voor de eigen Franse identiteit staat). En vervolgens door de toestanden op de financiele markten, waarop kil en zakelijk werd gereageerd en onvoldoende werd aangevoeld dat de pijn aan de keukentafel wel degelijk wordt gevoeld (iedereen is hier zijn eigen pensioenfonds en ziet/zag de waarde van de belegging onderuit gaan).

We zullen zien wat op 14 oktober is gekozen. Zelf mogen wij daaraan niet meedoen, zijn geen staatsburgers van dit land. Wordt vervolgd

Mon, 29 Sep 2008 16:18:41 GMT

Al tijden kreeg de EPS (Edmonton Police Service) klachten dat er steeds harder wordt gereden in de stad of erger dat er steeds meer mensen schijnen te zijn die zich weinig tot niets aantrekken van de maximum snelheden. Het antwoord van de EPS was zoiets als ‘We delen 2000 boetes per maand uit, we grijpen er genoeg!’. Voor degenen die denken dat we ons hier over de wegen verplaatsen met schildpadsnelheden: de standaardsnelheid in de bebouwde kom is 60 km/h; de doorgaande wegen in de bebouwde kom laten 70 of 80 km/h toe. De autowegen: 100 of 110.

Een grootscheepse controle in de vorige week deed een nieuwe realiteit doorsijpelen. De oogst van een dag intensief controleren: 2500 geconstateerde snelheidsovertredingen met bijbehorende boetes. De burgemeester en de politiecommisaris deden hiervan verslag op TV en waren zichtbaar geschokt. De voornemens zijn natuurlijk bewonderenswaardig.

De meest saillante: een pummel reed 170 in een 70 kilometerzone. De aanpak was vervolgens op zijn Canadees: rijbewijs kwijt, auto kwijt en de jongeling kan zich voorbereiden op een verblijf op staatskosten.

Tue, 16 Sep 2008 23:42:16 GMT

Zo, we zijn allemaal weer terug in de routine (bijna dan). De meiden enthousiast weer naar school (echt!), Alida weer voor de klas en ook weer naar school. Maar het eerste enthousiasme is alweer over en de harde realiteit dringt door .............huiswerk!

De laatste bezoekers zijn inmiddels ook weer veilig terug in Nederland aangekomen. Wim, Annette, Leo en Anouk hadden de eer die status te hebben. Het vertrek had wat voeten in de aarde. Uiteraard (na drie jaar ervaring met ze durf ik dat wel te stellen) werd op de luchthaven vastgesteld dat er royaal sprake was van overgewicht. De clerk was onverbiddellijk: bijbetalen of overpakken. Geld was onbespreekbaar, dus vloog de vuile was onder het oog van tientallen door de lucht. Uiteindelijk was alles tot ieders tevredenheid opnieuw ingepakt.

Verder hadden ze een erg leuke trip gehad met interessante ontmoetingen. Het meest aansprekende (voor mij dan) was de volgende situatie. Wim stond bij een supermarkt in Sherwood Park te wachten op de rest van het spul. De zon stond hoog aan de hemel en scheen fel in het gezicht. Het turen (grrr, waar blijven ze toch..) werd zodoende wat bemoeilijkt en om de ogen te beschermen hield hij de hand er boven. Op dat moment stopte een auto voor hem. Het zijraampje ging langzaam omlaag en een wat oudere dame vroeg hem in onvervalst Alberta-Engels of de koeien er al aankwamen.......................... De reactie dat dat nog wel even zou duren omdat ze uit Nederland moesten komen, maakte niet echt veel indruk.

Over ontmoetingen gesproken. Alida was op een dag rustig aan het werk in school. Zag aan het einde van de gang drie dames lopen. Plotseling werd ze (in het Nederlands nog wel) enthousiast aangesproken: 'Ik ken jouw, heb je gezien met je fiets op je weblog'. Alida natuurlijk totaal verbaasd. Ze dacht zoiets als zo moet een bekende NL-er zich voelen. Blijkt het een dame te zijn uit Woerden die binnenkort naar Sherwood Park gaat verhuizen. Was op een orientatietoer en het kiezen van een school hoorde daarbij. Ik kan ze rustig vertellen dat ze met de keuze voor Glen Allan een goede hebt gemaakt. We wensen ze veel succes met de verdere voorbereidingen.

Verder hadden we het weekeinde daarvoor gezellig Ton op bezoek gehad. Dit was zijn tweede keer en dit keer bracht hij Lia mee. Om het geheugen wat op te frissen, hij heeft ons destijds (mei 2005) geholpen met onze allereerste verhuizing hier en was daarmee dus ook onze allereerste bezoeker vanuit Nederland. Net als met zwager en ‘schoonneef’ hebben we ook met hen een stevige tocht door Elk Island National Park gemaakt.

Thu, 21 Aug 2008 00:21:52 GMT

Zij met een goed geheugen herinneren zich nog vast dat ik vorig jaar met Eva ben wezen kamperen. Dit als een aardigheidje omdat ze de lagere school had verlaten. In elk geval bleek Laura over een ijzersterk geheugen te beschikken: 'Pap, ik ben nu ook van de lagere school af, gaan we nu ook met z'n tweetjes uit?'. Natuurlijk hebben we dat gedaan. Afgelopen week was het dan zover. Met zijn tweetjes op weg naar Stettler, AB om geheel in wildwest stijl per trein door de prairie te rijden (onderweg werden we nog door de Bolton gang overvallen!)en naar Drumheller om het Royal Tyrrel Museum te bezoeken. Het was daar weer zo warm ( 39 C) dat we ook maar het zwembad zijn ingedoken. Hoogtepunt voor Laura was een tweedaags bezoek aan een ranch, waar we te gast waren bij de familie Purdie op de Rolyn Hills Ranch. Laura wilde zo graag een keer paard rijden en dat kon daar uitstekend: een paar uur lang. Heb het zelf trouwens ook gedaan met een hoop spierpijn tot gevolg. Volgens Laura ben ik voor zoiets ook veel te oud............................
Bekijk het fotoalbum maar voor de visuele ondersteuning.

Nog een detail. De trip had een kleine tegenslag. Tijdens het ranchverblijf stapte een van de paarden boven op de voet van dochterlief. Deed hartstikke pijn natuurlijk. Voor de zekerheid toch maar naar de dienstdoende huisarts gegaan (is een vrije vertaling voor walk-in clinic. De arts daar gaf onmiddellijk aan dat we door moesten naar het ziekenhuis om foto's te laten maken; de voet zou zomaar gebroken kunnen zijn. Dus op naar het ziekenhuis, inchecken, wachten foto's laten maken, wachten, uitslag: niets gebroken (pffffffff) maar wel gekneusd. Zal dus wel even pijnlijk blijven. Voor de duidelijk: om 6.15 liepen we bij de clinic binnen; om 8.45 wisten we waar we aan toe waren.

Mon, 04 Aug 2008 00:04:35 GMT

Dit weekeinde (zaterdag, zondag en maandag = Heritage Day = nationale vrije dag!!) staat hier in het teken van de 33e Heritage Festival (http://www.heritage-festival.com). Dit jaarljkse festival is een etalage van/voor de verschillende culturele groeperingen uit de stad Edmonton en wordt zeer druk bezocht, vorig jaar door zo'n 350,000 mensen. En als je praat over verschillende culturele groeperingen: dit jaar zijn er 60 paviljoens, waarin zich 75 verschillende culturen presenteren (inderdaad, sommigen combineren: de Scandinaviers bijvoorbeeld hebben 1 paviljoen, waar de Denen. Noren, Finnen, Zweden en Ijslanders zich presenteren). In een totaal ontspannen sfeer bewonderen de honderduizenden elke uitstalling, genieten van het vele eten dat wordt aangeboden, van de muziek die overal gemaakt wordt, er wordt gedanst, gelachen en genoten door groot en klein. En er zijn al jaren geen relletjes, opstootjes, zakkenrollerij of andere irritaties te melden geweest.

Wat dit festival verder zo bijzonder maakt (vinden wij dan) is dat in dit aan autorijden verslaafde land met een gebrekkige structuur van openbaar vervoer, het ineens mogelijk blijkt dat iedereen wel met openbaar vervoer kan komen Het festival vindt plaats in Hawrelak Park dat midden in de stad ligt met hoegenaamd geen parkeerruimte en nood breekt wetten. Van overal vandaan rijden ineens autobussen af en aan om mensen op te halen en af te voeren voor een luttel bedrag. En het werkt!!

Wat nog verder zeer vermeldenswaardig is, is de centrale rol die dit festival speelt om de minder bedeelden in de samenleven te ondersteunen. Zelfs in een van rijkdom overlopende provincie als Alberta is er sprake van schrijnende armoede. Eén van de particuliere instelling die zich dit aantrekt is de zogenaamde Edmonton Foodbank van Edmonton (http://www.edmontonsfoodbank.com/). Zij zamelen o.a. voedsel in om dit vervolgens op de goede plek af te leveren. Afgelopen jaar werd door de bezoekers aan het Festival 67 ton gedoneerd.

De familie heeft dit jaar actief meegeholpen om het Nederlands Paviljoen draaiende te houden. Ieder had zo zijn taak: Laura runde de souverniersshop (in de beschreven atmosfeer is zoiets dus heel wel mogelijk; niemand zal de boel proberen te flessen, men is zeer waarderend over het feit dat zo'n jonge spruit een dergelijke verantwoording wil oppakken en ondersteunt haar vervolgens maximaal om dat zo goed mogelijk te laten verlopen); Eva was 'runner'; haar taak was alle linies te verbinden (dus zorgen dat de verkopers voldoende eten en drinken om zich heen hadden om te verkopen en degenen die het eten klaar maakten aan te sporen dat sneller, beter en meer te doen. Alida maakte broodjes gezond/kaas klaar. En ik heb oliebollen, patat en kroketten lopen bakken, pffffffffff. We vonden het allemaal erg leuk om te doen en hebben ons voor volgend jaar weer opgegeven als vrijwilliger.

Mon, 21 Jul 2008 03:03:47 GMT

Eindelijk was het dan zover. Co was er weer. We hadden er ons tijden op lopen verheugen en voilà, daar stond ze dan op 23 juni op onze doorstep. Grijzer en volgens de meiden ook veel kleiner dan ze zich konden herinneren. We hebben veel dingen kunnen ondernemen, veel mensen bezocht, bergen bekeken, boodschappen doen (ook naar de Costco), spelletjes met Laura doen en Nederland van 1920 tot 1980 gevolgd (één of andere documentaire op vele DVD's die we van een goede vriend hebben gekregen). En natuurlijk koffiedrinken ('ontzettend, wat zijn die mokken toch vreselijk groot hier') met 'iets' en natuurlijk 'wat een ruimte, wat een ruimte en zo weinig auto's'.

Veel te snel was het weer 16 juli, de dag van vertrek. Bedankt voor je bezoek en tot ziens in December.

Sun, 13 Jul 2008 03:44:47 GMT

Op 27 juni werd het schooljaar officieel uitgeleide gedaan ........... en begon die hele lange zomervakantie weer (tot 2 september).

Was voor ons een bijzonder einde dit keer, want met Laura's afscheid van Glen Allan is de laatste telg nu naar de middelbare school. Net zoals bij Eva vorig jaar, werd weer uitgebreid afscheid genomen van alle kinderen uit de hoogste klas. Allerlei speeches van leraren, schoolleiding, schoolbestuur en van een aantal kinderen die allen zo ongeveer elkaars grootsheid bezongen en hoezeer ze elkaar wel niet zouden missen in de nabije toekomst. En net als vorig jaar bij Eva werden er weer prijzen uitgereikt aan studenten die zich op uiteenlopend gebied hebben onderscheiden: prijzen voor de beste atleten, en een prijs voor die student die zich op het maatschappelijke vlak (binnen de school) heeft onderscheiden. En weer met een donderend applaus van alle aanwezige ouders. Het blijft een een prettig gevoel geven dat degenen die zich zo positief hebben onderscheiden, zo in het zonnetje worden gezet.

Eva werd die middag op school verwacht (dress code semi formal). Wat bleek: ze werd een prijs overhandigd voor haar inzet en resultaten uit het afgelopen jaar. Wat was ze (en wij natuurlijk ook) daar trots op. Ook hier weer hetzelfde sfeertje: volle zaal en daverend applaus voor de prijswinnaars in de diverse categorieën.

Maar wat de beide dames het leukste aan de ceremoniën vonden was de aanwezigheid van oma!

Fri, 04 Jul 2008 21:11:39 GMT

Dat Alberta al jaren lang de best draaiende economie van Noord Amerika heeft, zal de goede lezer waarschijnlijk niet zijn ontgaan. En de mensen zijn hier werkelijk zeer trots op de klinkende cijfers die steeds weer worden gepresenteerd (groei > 5%, overschotten van miljarden, sterke bevolkingsgroei, nauwelijks werkloosheid, etc ).

Dat al die welvaart en voorspoed ook zo zijn listige trekjes kent (sterk gestegen onroerend goed, toename criminaliteit en verkeer, achterblijvende voorzieningen, etc), begint zo hier en daar aardig te irriteren. Ik kwam het volgende stukje tegen waar we met diverse Albertans erg om hebben moeten lachen; het is tamelijk overdreven neergezet maar o, o die ondertoon.

THE NEW RULES FOR ENTERING ALBERTA:

1. Bring your own house.

2. If going to the Oil Sands, or Edmonton, or Calgary, bring your own house,
    school, and hospital.

3. If going to Edmonton, wear your flak jacket. This is the murder capital
    of Canada.

4. If driving to Edmonton, it is also the auto theft center of Canada.

5. If you are bringing drugs, head to West Edmonton Mall, one of the drug
    capitals of Canada.

6. If you are looking for work, look no further. Minimum wage is $8.00/hour.

7. If you work downtown, parking costs $10.00/hour.

8. If you are able to buy a house in Calgary, why not spend the money on a
   15 year holiday ?

9. If you drive a Hummer, look out. We sit amongst the highest gas prices in
   Canada. (So much for The Alberta Advantage)

10. In Edmonton we have 5 hospitals. 10 years ago we had 7. In Calgary
     (Alberta's largest city), we have three hospitals, plus a Children's and a
     Veteran's hospital, and one hospital under construction. 10 years ago we had
     eight. Don't come here sick.

11. In Calgary, the population has exploded. Calgary is a no-parking zone
      everywhere but on the roads, which are parking zones for much of each day.

THE NEW RULES FOR DRIVING IN EDMONTON or CALGARY:

1. You must first learn to pronounce the city names, they are: 'E-MIN-TIN'or
    CAL-GREE..

2. The morning rush hour is from 5:00 am to noon. The evening rush hour is
    from noon to 8:00 pm. Friday's rush hour starts on Thursday morning.

3. The minimum acceptable speed on most freeways is 130 kph. On the QE2
   (Emintin to Calgree Autobon), you are expected to match the speed of the
    airplanes coming in for a landing at the airports. Anything less is
    considered 'Wussy'.

4. Forget the traffic rules you learned elsewhere. Alberta now has its own
   version of traffic rules. For example, the biggest vehicle goes first,
   cars/trucks with the loudest muffler go next at a four-way stop; the trucks
   with the biggest tires go third. However, any vehicle with visible hockey
   gear, and any SUV-driving, cell phone-talking mom, anywhere in Alberta,
   ALWAYS have the right of way.

5. If you actually stop at a yellow light, you will be rear ended, cussed
   out and, possibly, shot.

6. Never honk at anyone. Ever! Seriously! It's another offense that can get
    you shot.

7. Road construction is permanent and continuous in both Calgary and
   Edmonton. Detour barrels are moved around during the middle of the night to
   make the next day's driving a bit more exciting, but nothing ever gets
   finished, and more construction starts everyday. Ramps to-and-from main
   roads are closed indiscriminately, so everyone can get to see different
   parts of the city while driving in the wrong direction, looking for a road
   that goes in the general direction you intended to go.

8. Watch carefully for road hazards such as drunks, skunks, dogs, cats,
     bears, deer, barrels, cones, cows, horses, mattresses, shredded tires,
    garbage, squirrels, rabbits, crows ... and coyotes feeding on any of these
    items.

9. Calgary Trail, Edmonton Trail, Gateway Boulevard, Deerfoot Trail, Highway
   2, and the QE2, are all the same road.

10. If someone actually has their turn signal on, wave them to the shoulder
     immediately to let them know it has been 'accidentally activated' and will
     confuse other motorists.

11. If you are in the left lane and only driving 110 in a 80-90 km zone, you
     are considered a road hazard and will be 'flipped off' accordingly. If you
     return the flip, you'll be shot.

12. For winter driving, it is advisable to wear your parka, toque, fur-lined
     mittens and mukluks. Make sure you have a shovel, food, candle and
     blankets in the vehicle, as snow removal from the city streets is virtually
     non-existent, until it disappears during the spring thaw.

Wed, 18 Jun 2008 03:49:40 GMT

Vooral het laatste jaar is 'milieu' een enorm topic hier geworden. Films als 'An inconvenient truth' en het algemene gevoel dat het klimaat aan het veranderen is, hebben de mensen hier, zo lijkt wakker geschud. Men maakt zich werkelijk zorgen. Volgens diverse onderzoeken van de vele Maurice de Honden-en hier, is 'milieu' nu het belangrijkste zorgenpunt van de Canadees. De federale regering was twee jaar geleden nadat ze was geinstalleerd nog zo dapper om 'Kyoto' af te schaffen (door de vorige bekrachtigd), maar heeft door de toenemende publieke druk maar een eigen alternatief uit de kast gehaald en gepresenteerd als een revolutionair 'Made in Canada'-plan . Niet dat dat allemaal veel voorstelt; betekent zoiets als dat we in 2050 met onze uitstoot van broeikasgassen terug moeten zijn op het niveau van nu. En het mag geen banen kosten en geen geld. Daarnaast is de minister een jaartje geleden vervangen door een ware straatvechter gekomen (John Baird heet de kwiebus) om allen die het beter weten, verre van deze regering te houden. En dat lijkt een verstandige keuze, want de goede man wordt telkens weggehoond over zijn voornemens (meer is het nog steeds niet), waar hij zich ook op de aardkloot vertoond.
Omdat de de federale overheid door een groot deel van de natie niet als echt geloofwaardig op dit terrein wordt gezien, worden er op provinciaal niveau (let op; niet zoals in NL gedefinieerd, maar zijn hier tamelijk zelfstandige entiteiten) diverse initiatieven genomen. Vorige week hebben Ontario en Quebec een deal gesloten om zelf maar Kyoto uit te gaan voeren. Daarnaast timmert een vooruitstrevende provincie als British Columbia met allerlei initiatieven stevig aan de weg. Uiteraard is de federale overheid het daar allemaal niet zo mee eens. Alberta houdt zich een beetje buiten de discussie. Als olie- en gasprovincie denkt zij veel te hebben te verliezen. Ter info: Alberta is de provincie waar vanwege de enorme olie-industrie (de teerzanden) bijvoorbeeld de meeste broekasgassen worden uitgestoten.

Wat zien we er in ons dagelijks leven zo van?
Waar de overheid het naar mijn mening laat afweten, zie je wel veel particulier initiatief ontstaan om alles 'anders' te gaan doen. Allereerst kun je op de wat serieuzere TV kanalen (m.n. de CBC) regelmatig programma's zien waarin allerlei kansrijke initiatieven worden getoond om energie te besparen of om veel efficienter met grondstoffen om te gaan. Er komt nogal eens een bijdrage uit Europa...... Verder worden er reclamespots vertoond om mensen te bewegen om een wat bewustere houding aan te nemen ten opzichte van alles wat grondstoffenverbruik inhoudt. En kokketeren plotseling veel bedrijven met producten met zogenaamde groene producten: Milieu verkoopt!
Verder lijkt de auto-industrie hier rake klappen op te lopen omdat de verkoop van de 'gas guzzlers' (de auto die heel veel benzine verbruiken) helemaal is ingestort. De eerste gevolgen zijn al voelbaar. Vorige week maakte GM bekend dat een fabriek waar deze auto's worden gebouwd zal worden gesloten: 1000 mensen in Ontario op straat.

Een ander ding hier is de extreem doorgevoerde gemakzucht . Dat dit gedrag duur begint te worden realiseren mensen zich nog niet zo. Veel mensen voelen een vervelende pijn wel in de portemonee en geven de anderen daarvan de schuld maar in de spiegel kijken is er nog niet bij. Een voorbeeld van die gemakzucht wat ons nog steeds stomverbaasd doet staan, is dat ondanks het geklaag over de benzineprijzen mensen nog steeds niet hebben bedacht dat een auto (5 liter, acht cylinder) die een kwartier lang stationair draait ook veel benzine verbruikt (endus geld kost) en de lucht vervuild, Maar ja, in de auto in de gekoelde lucht met een wegwerp-kop koffie en de stereo aan wachten tot je kind uit school komt, is wel veel aangenamer dan buiten in de zon. En praat al helemaal niet over de 10 minuten naar huis lopen in plaats van te sturen. Voor de duidelijkheid: zeker een kwart van de wachtende ouders gaat zich te buiten aan dit gedrag. En batterijen gooi je nog steeds in de vuilnisbak. En de supermarkten stoppen je boodschappen nog steeds in tenminste 7 plastic zakken. Maar die kun je tegenwoordig weer terug geven en de winkelbediende kijkt je niet meer gek aan als je heel wereldvreemd zegt dat je ze niet nodig hebt. En een aantal winkels hebben inmiddels een verzamelbak staan voor de overbodige batterij (IKEA was de eerste hier). De koffie haal je nog steeds bij Tim Hortons in de Drive-Thru na 5 minuten wachten (uiteraard weer met die stationair draaiende motor) waarna je de halve liter snel wegdrinkt en de kartonnen drinkbeker ergens in een vuilnisbak dumpt. Maar goed, Tim doet ook weer erg zijn best om het milieu te helpen: kijk maar eens op de link.
Al je op kantoor rondkijkt zie je hetzelfde terug: gemakzucht. Waar ik werk staan pakweg 100 computers. 99 blijven 24 uur per dag, 7 dagen per week draaien. Die ene die uitgaat is van mij. En waarom? ' Het duurt 'd ochtends zo lang voordat de boel is opgestart!'. Daarnaast blijven de radio's gewoon doorspelen 24/7, rekenmachines gaan niet uit, je kan het werkelijk niet verzinnen. En praten helpt echt niet. Zet er maar een incentive tegenover, dan gebeurt er wat. Heb daar een idee over naar de leiding geschreven, maar dat is ook al weer weken geleden. Blijkbaar niet belangrijk genoeg.

Een ander ding wat ons ook nog steeds verbaasd is dat het gemiddelde gezin in onze buurt 4 vuilniszakken buiten zet, waar wij genoegen nemen met eentje (die nog niet eens vol is). De rest gaat naar het recyclestation.
Maar de vuilniszakken horen per deze week officieel tot het verleden. De gemeente heeft besloten dat vanaf nu het afval vooral dient te worden gescheiden en in, wat we in Alphen de kliko noemen wordt gestopt. Reden: de vuilnisstortplaats raakt vol; er is (echt) geen nieuwe plek te vinden en na studie kwam men er achter dat 89% van het huisvuil recyclebaar of biologsch afbreekbaar is. Schijnt allemaal veel beter te zijn. En, wat misschien hier wel het belangrijkste is: het levert ook nog eens geld op want al dat recylclebare spul wordt verwerkt en hergebruikt.En compost kun je hier altijd kwijt aan de tienduizende tuimannen en -vrouwen hier. Maar ach, ach ach wat een geklaag overal om de boel volgens de aangegeven wijze te scheiden. We staan af en toe hoofdschuddend te kijken en te luisteren naar zoveel menselijk leed.

Kortom, om het op z'n Canadees maar te zeggen (afkraken doen ze hier niet zo makkelijk), er is nog voldoende ruimte om te verbeteren en er is beweging ten goede.

Sun, 08 Jun 2008 14:42:32 GMT

Alida's fiets is gearriveerd!
Na wat vertragingen (de gewenste blauwe kleur was niet meer leverbaar) is de paarse Batavus dan nu toch hier. De dealer vroeg nog aan me hoe je de merknaam nu echt hoort uit te spreken; het schepsel wist niet beter dan bètuhvoes ( + klemtoon op de eerste lettergreep; hoop dat het zo een beetje overkomt).Mijn antwoord in degelijk Nederlands BAAA-TAAA-VUS. Na vier pogingen klonk het wel aardig uit zijn Canadeze mond.
De verkoper vroeg nog voor de zekerheid of er nog uitleg over de fiets noodzakelijk was? Is minder gek dan het klinkt, hoor. De fiets heeft bijvoorbeeld zo'n geïntegreerde versnelling, verstopt in de greep van het stuurwiel. Zoiets is hier totaal onbekend. En het idee dat de ketting in zo'n 'kast' is ingebouwd is al helemaal een noviteit. Stel je voor dat je hem niet kan vinden, nietwaar.
Maar goed, ding ingeladen en thuis afgeleverd; Laura was de eerste die de ronde deed.

Op Alida's werk waren de reacties divers. Van 'Is dat een fiets?' tot 'Dat is tenminste een fiets!'.
Meest onder de indruk waren de mensen van het feit dat Alida haar leven in de waagschaal durfde te stellen. Naar goed Nederlands gebruik was ze 's ochtends gewoon weggereden: jas aan, tas achterop en gaan. Helemaal die helm vergeten, dus. Haar tegenwerping dat ze al meer dan 40 jaar probleemloos zonder helm had gefietst maakte geen indruk. Je hoort hier een helm te dragen, punt uit. Want ALS je valt met de fiets KON je wel eens ernstig gewond raken of nog erger. Sussende woorden van vrouwlief over zoveel mitsen en maren en dat er een heel land met miljoenen dagelijkse helmloze fietsers bestaat, hielpen niet tegen zoveel logica. Roekeloze mensen, die Nederlanders.
Voor de duidelijkheid, volwassen zijn niet verplicht zo'n ding te dragen; kinderen tot 18 jaar wel. Echter, de meeste volwassen dragen ook een helm. Dit als preventie om, bij een ongeval van welke orde dan ook, gezanik met verzekeringsmaatschappijen te voorkomen. Mocht je hoofdletsel hebben opgelopen en je droeg geen helm, reken er maar op dat de advocaten van dergelijke instituten daar dan boven opspringen. De argumentatie op z'n Canadees zal zoiets zijn als: je hebt niet de moeite/verantwoordelijkheid genomen om zelf het hoofdletsel te verhinderen (zelfs als je niet schuldig bent aan het ongeval), waarom moet iemand anders door die nalatigheid dan de schade daarvoor vergoeden?

Mon, 26 May 2008 01:55:01 GMT

Omdat de laatste entry als een verslag van Jan Pelleboer klonk maar even op die voet verder. Die sneeuwstorm van toen duurde tot die woensdag en dat was de winter dan. Gelijk de warmte in. We hebben inmiddels al diverse dagen in de dertig gehad, maar ook gelukkig veeeeeel regen (klinkt misschien wat wrang voor de bewoners van kikkerland, maar hier is dat toch echt een traktatie). De week dat Alida in NL was, ging het er al lekker op, afgelopen week wederom. En dat is maar goed ook. De natuur was al gortdroog en diverse bosbranden hadden de provincie al weer geteisterd.
Iemand schreef me onlangs n.a.v. de weblog of de winter nu wel echt voorbij is en of dat we nog steeds het risico liepen op een pak sneeuw. Het antwoord op deze welgemeende vraag was dat we tot eind juni en vanaf begin augustus hier daadwerkelijk het risico lopen op een pak sneeuw. Canadezen zeggen weleens (sarcastisch) dat Canada twee seizoenen kent: Winter en Juli, waarbij je van Juli niet altijd zeker bent. Nog eentje: op elke dag van het jaar sneeuwt het wel ergens in dit land.

We werden afgelopen week erg verrast toen de nieuwe recreatiegids van de gemeente in de bus viel:
Laura staat in vol ornaat op de voorpagina met de bijgevoegde foto. Inmiddels is dezelfde plaat ook in diverse supermarkten terug te vinden. Madam is zeer onder de indruk van haarzelf en laat iedereen de gids zien. Klik op deze link en glimlach.

Iedereen loopt hier trouwens steen en been te klagen over de hoge benzineprijzen. Er zijn veel mensen die zelfs serieus overwegen om maar niet met vakantie te gaan om zodoende maar wat besparingen door te voeren. Veel schande wordt er ook gesproken over de oliemaatschappijen, die toch maar weer recordopbrengsten weten te publiceren. Allerlei initiatieven worden ondernomen om te proberen de ESSO's van deze wereld op andere gedachten te brengen. De algemene gedachtegang hier is zoiets dat de oliemaatschappijene profiteren over de ruggen van de gewone burger en dat is de schuld van de Alberta-regering, want die heeft al jaren niet ingegrepen en de olie komt toch hier uit de grond. Ter informatie: de prijs van een liter is ongeveer € 0,80 (toen we hier kwamen was dat zo'n € 0,55).

Laatste aardigheid: omdat fietsen zo goed was bevallen, heeft Alida hier een heuse Batavus aangeschaft; een zogenaamde'opoefiets'. Het idee is om er mee naar school te fietsen en zodoende onze kleine bijdrage aan een schoner milieu te leveren. Milieu is trouwens een enorm topic hier (aan het worden) en zal bij gelegenheid daarover wat meer wegschrijven). Het ding is er nog niet, het moet helemaal uit Toronto komen, maar zal ter zijner tijd een foto via dit medium verspreiden met een verslag van de eerste ervaringen hier. Foto's die we hier in de buurt hebben vertoond, doen een rijke oogst aan impressies vermoeden.

Mon, 21 Apr 2008 01:43:21 GMT

Waren we vorige week helemaal in ons nopjes over het volop aanwezige voorjaar; met enig gevoel van triomfantelijkheid vertelden we zelfs een enkel familid dat het kwik tot 25 graden was gestegen (voor de duidelijkheid: Celsius) inclusief bijpassende kledij als korte broek en T-shirt op het terras.
Kregen we dit weekeinde toch de deksel op onze neus! Zaterdagochtend ineens -10 en vandaag is me daar toch een berg sneeuw gevallen met nog steeds het kwik diep onder nul. Vele buren hebben ons aangesproken wat ons toch bezielde om juist in Alberta te gaan wonen. Soms vraag je je dat ook zelf af ................ Het schijnt de ergste winterstorm in April van de laatste 20 jaar te zijn en duurt naar verwachting tot dinsdagavond!
Bekijk de foto's en huiver (desgewenst).

Fri, 18 Apr 2008 02:08:26 GMT

Deze week is het de week van het lokale muziekfestival. Ieder al dan niet zelfverklaard lokaal muzikaal talent kan zich hiervoor opgeven. Vervolgens wordt er voor publiek opgetreden en wordt je door een jury beoordeeld. Laura was door haar muziekjuf Jill overgehaald om ook hieraan mee te doen. Samen hebben ze hard geoefend om er iets moois van te maken en op verzoek van Laura begeleidde Tom haar weer op de piano. En ze deed het volgens de jury uitstekend. Van de categorie waar zij toebehoorde, werd ze uiteindelijk eerste. Apetrotst was ze en waren wij!!

Uiteraard ging het op zijn Canadees: tijdens de reguliere schooluren. Maar daarover heeft niemand het; niet de school, niet de leraar, niet de onderwijsinspectie, etc. Integendeel, nadat Laura terugkwam op school en vertelde wat er was gebeurd, kreeg ze grote bijval (applaus) uit haar klas en veel leerlingen kwamen haar spontaan feliciteren! En komende maandag mag ze bij de schooldirectrice en de muziekleraar op audiëntie om alles nog eens dunnetjes over te doen. Hard werken en succes worden hier als positief gewaardeerd.

Sat, 12 Apr 2008 21:13:29 GMT

Afgelopen week zijn we met Laura (en Eva) naar open dagen (= avonden) van middelbare scholen geweest. Inderdaad, onze jongste spruit gaat het volgende seizoen ook naar de 'brugklas' (als dat nog zo heet......... ). De schoolkeuze zelf was voor haar niet ingewikkeld. Madam vindt dat ze naar dezelfde school wil als haar zus: dus ingeschreven voor grade 7 op F.R Haythorne jr. Highschool. Laura's grootste keuze probleem was het kiezen van de twee zogenaamde bijvakken. Is ze nog niet helemaal uit; in ieder geval wordt het DRAMA (toneel). Het tweede bijvak is een grote twijfel: wordt het BAND (muziek) of ART (tekenen en schilderen)? Eva vindt dat het ART moet worden, Laura zegt dat zus haar mond moet houden en dat ze zelf wel kan kiezen! We zullen zien.

Fri, 11 Apr 2008 02:28:00 GMT

Het is weer zover!

Play off tijd: de beste 16 teams uit de hockeycompetitie zijn begonnen met hun wedstijden om de Stanleycup, zeg maar de Champions League van het hockey.

Edmonton doet dit jaar helaas niet mee. Desondanks zijn de meesten hier tevreden over 'hun' team. Aan het begin van het seizoen had men zoal hun twijfels over het vrijwel geheel vernieuwde team en de vele jonkies in de gelederen. De start was dan ook 'roestig' Na 25 wedstijden stonden Oilers op de 29e plek van de 30. Maar het indrukwekkende spel in m.n. de tweede helft van de competitie doet iedereen optimistisch naar het volgende seizoen uitkijken; uiteindelijk eindigden ze als 17e met 3 puntjes tekort voor een playoff plek. Wat nog een extra pleister op de wond was, was dat Edmonton in hun laatste wedstrijd het team uit Vancouver uitschakelde voor een plek in de playoffs.

Bij gebrek aan een eigen team zijn, hebben de Edmontonians aartsrivaal Calgary, dat zich wel heeft geplaatst maar in het hart gesloten. Detail: ondanks het verloop van de competitie waren alle thuiswedstijden uitverkocht: bij elkaar 750.000 toeschouwers! In andere Canadese steden was het beeld overigens niet anders. Om maar aan te geven hoe enorm hockey, boven welke andere sport dan ook hier leeft. Kijk hier maar eens op straat, in welk seizoen dan ook: overal spelen (vooral jongetjes) het spel.

Playoff tijd betekent dat er tot aan eind juni vrijwel elke avond tenminste één wedstijd is te zien op TV. Playoff betekent enorme kijkcijfers, spektakelwedstijden van de eerste orde en een aanslag op de conditie van de spelers. De 16 teams spelen volgens een best-of-seven knock out systeem (wie wint als eerste vier wedstrijden van dezelfde tegenstander). De winnaar kan uiteindelijk dus 28 wedstijden moeten spelen, zeg maar een complete NL voetbalcompetitie erbij om de begeerde cup te winnen. De buren vroegen gsteren al of we niet met z'n allen de eerste wedstijd van Calgary in een passende gelegenheid wilden kijken. Hebben we maar gedaan en ze wonnen ook nog! Vanavond is hun tweede wedstrijd alweer. Voor wie het wat wil volgen: http://www.nhl.com/

Sun, 06 Apr 2008 19:48:56 GMT

Afgelopen week stonden de kranten tamelijk vol over Geert Wilders en z'n film. Onder de kop (mijn vertaling) 'Extreem rechtse Nederlandse parlementariër plaatst een anti-islamitische film op het internet' werd in de Edmonton Journal zakelijk verslag gedaan van de inhoud van de film, de commentaren van Balkenende en Verhagen daarop en van Wilders zelf. In andere artikelen werd later nog wat doorgekauwd over de achtergronden van dit gedoe, waarbij hier en daar toch wat verbazing doorklonk dat juist zoiets in NL als toonbeeld van verdraagzaamheid plaatsvond. Op de diverse TV stations was er nauwelijks aandacht voor dit onderwerp. Ik geloof dat eentje er een kort item van had gemaakt en dat wat Nederlandse vertegenwoordigingen in het buitenland waren belaagd.

In onze beide werkkringen was dit onderwerp ook opgepikt en hebben we maar geprobeerd wat uitleg en context te geven. Niet dat er veel van werd begrepen. Canadezen (of beter Edmontonians) in het algemeen kunnen zich niet al teveel voorstellen bij dit onderwerpen, waarbij een bepaalde groep van de bevolking wordt gelabeld, vinden ze (Valt in de dagelijkse praktijk ook wel weer mee/tegen, want men praat heel gemakkelijk over de mensen uit de provincie Quebec want die spreken Frans en doen altijd anders wat de rest wil en komen altijd geld tekort..........en natuurlijk de First Nations.........en de Metis). Men praat vervolgens gloedvol over dat er van je verwacht wordt dat je je eigen ethnische achtergrond vooral in ere houdt en uitdraagt, maar dat het Canadees zijn (als je hier woont, wordt je als zodanig beschouwd, citizen of niet) wat dat ook mag inhouden, respecteert als gemeenschappelijke identiteit met alles wat daarbij hoort.
Tot op heden hoor je hier dan ook niets over problemen met allochtonen ondanks de gemiddeld 300.000 jaarlijkse nieuwkomers (zoals emigranten worden genoemd). Het woord bestaat niet eens hier! En wie zijn hier nu eigenlijk de autochtonen onder de 33 miljoen mensen die hier leven?

Verder viel er gisteren zomaar ineens weer 20 cm sneeuw. En afgelopen week genoten alle dames in dit huishouden van een, naar eigen zeggen welverdiende voorjaarsvakantie.

Mon, 17 Mar 2008 23:50:35 GMT

Afgelopen weekeinde zijn Alida en ik in Jasper geweest. Gezellig met z'n tweeën. De meiden waren bij de Verdeijens onder gebracht; die hadden zo hun eigen lol. Jasper was, vergeleken met de zomermaanden doodstil. Nauwelijks toeristen (vnl.skiënd publiek uit Edmonton e.o), niet alle gelegenheden waren open (verbouwingen) en hier en daar een conferentie of een schoolklas. En het was weer eens ouderwets koud (zo'n -20 op zondagochtend) met 's nachts ook nog een behoorlijke sneeuwval. Meest bijzondere wat we hebben gezien was dat de Athabasca Falls (in de zomer een buitengewoon woeste waterval) vrijwel totaal bevroren was; slechts een stroompje onder het ijs was te horen. Heb een fotoreportage onder de 'Albums' toegevoegd.

En Flint heeft mijn tijdelijke contract (eindelijk) omgezet in een permanente. Was ook wel even prettig om dat te vernemen

Thu, 06 Mar 2008 02:42:27 GMT

De wereld staat hier nog te stuiteren over de verkiezingen van jl. maandag.

Om kort te gaan, de Tories hebben gewonnen. Niet dat dat een zo'n grote verrassing was, maar wel de wijze waarop; ze krijgen 72 van de 83 zetels in het parlement. Gelukkig was het opkomstpercentage niet 99% maar slechts 42, anders had ik werkelijk associaties met Zimbabwe gekregen. Schijnt toch allemaal heel democratisch te zijn verlopen en er is geen enkele oppositieleider gemolesteerd of zoiets, in tegendeel.

Grootste geuite klacht/verbazing van bekenden en wat kranten was dat de hele verkiezingscampagne hier in het teken stond van 'verandering' (en hier waart niet eens een Barack Obama rond) en dat het toch wel eens tijd werd voor een ander geluid in het parlement na 37 jaar Torie-gedoe. En wat gebeurt er als het puntje bij het paaltje komt: inderdaad, the usual.

Meeste zorg, ook van overheidszijde werd uitgesproken over de historisch lage opkomst van het electoraat

Voor de statistieken:

de Tories hebben 53% van de stemmen gekregen goed voor 72 zetels, de Liberals 25% goed voor 9 zetels, de NDP 9% goed voor 2, de Green Party 5% en de rest de rest, beiden goed voor niets.

Nog een leuke cartoon uit de krant. En nog een interressante quote uit diezelfde krant: 'Wie heeft er nu een oppositie nodig? We hebben toch de Edmonton Journal!' hiermee verwijzend naar de zeer kritische houding van deze krant t.o.v. de achtereenvolgende conservatieve regeringen.

Mon, 03 Mar 2008 01:40:05 GMT

Morgen, 3 maart zijn in Alberta (niet in de andere provincies) de provinciale verkiezingen. Er wordt hier met veel spanning er naar uitgekeken, want voor het eerste in 37 jaar moet de regerende conservatieve partij (officiële naam is Progressive Conservative Party; in de volksmond Tories) aan de ba want de oppositie roffelt nadrukkelijk de trom. TV en kranten berichten dagelijks over het reilen en zeilen van de diverse politici; overal staan verkiezingsborden en vele mensen hebben een stellige mening in dit doorgaans zo rustige en beleefde land.

Klinkt voor een Nederlander misschien wat vreemd dat er zoveel drukte is rondom dit soort verkiezingen. Wellicht dat een kleine uitleg over het politieke speelveld hier de gedachtewereld wat kan vormen of bijstellen.
Canada is een federatie; de soevereiniteit is verdeeld tussen het geheel (de nationale overheid) en de delen (de 10 provincies en de 3 territoria). Provinciale regeringen hebben een forse, duidelijk herkenbare verantwoordelijkheid: zij organiseren en betalen de gezondheidszorg, het onderwijs en allerlei programma's als bijstand en huisvesting. Daarnaast bepaalt de provincie ten dele het fiscale regiem en krijgt zij de inkomsten van de bodemschatten, die zich op haar grondgebied bevindt. Kortweg (door de bocht?), provinciale verkiezingen hier gaan over onderwerpen die in NL in landelijke verkiezingen worden aangesneden en waarvan het beleid op nationaal niveau wordt bepaald.

Een ander groot verschil hier met het NL systeem is de wijze waarop de parlementaire vertegenwoordiging tot stand komt: niet door evenredige vertegenwoordiging zoals in NL maar door vertegenwoordiging per district: het zogenaamde districtenstelsel. Alberta heeft een parlement waarin 83 mensen zitting hebben, de MLA's (Member of the Legislative Assembly). Deze 83 komen als gekozenen uit de 83 districten (ridings genaamd) die Alberta rijk is. Wij wonen in het district Sherwood Park (let op: vanwege de omvang van Sherwood Park is dit in tweeën gedeeld; het andere deel is het district Strathcona). In de Sherwood Park-riding kunnen we kiezen uit 4 kandidaten. Degene die de meeste stemmen krijgt, gaat naar het parlement als 'onze' afgevaardigde. De verliezers hebben niks. Theoretisch is het dus mogelijk dat de partij, die 51% van alle stemmen heeft gekregen 100% van de zetels heeft. Uiteraard kent dit systeem nadelen, ik laat dat maar voor wat het is. Het voordeel van dit systeem zoals wij dat ervaren is dat je afgevaardigde zeer herkendaar is. Ze heeft een gezicht en een naam (nu: Iris Evans = minister van onderwijs) en is zeer bereikbaar. Ben op een dag gewoon haar kantoor binnen gelopen, een afspraak gemaakt en een half uurtje met haar wezen keutelen. Later de meiden, tijdens een kooruitvoering ook nog aan haar voorgesteld; ze was er toch en ze herkende je meteen! De andere parlementarier (Rob Lougheed) heeft een kantoor vlak bij mijn werk en daar loop je ook zo binnen.

Waar gaat het nu zo'n beetje over? Natuurlijk erg gevaarlijk omdat zomaar te stellen; anderen zullen andere meningen hebben, maar toch maar proberen, het is voor de educatie van de onwetende Nederlander..................
Er zijn drie grote partijen en één kleintjedie meedoen + wat onafhankelijke kandidaten.
De grote partijen zijn:

Progressive Conservative Party (Conservatieven)
Liberal Party (Liberalen)
New Democratic Party (Socialisten)

Het politieke gevecht vindt vooral plaats in de twee grote steden, Edmonton en Calgary, goed voor 45 zetels. De rest van Alberta (zo heet dat ook hier) lijkt allemaal naar de conservatieven te gaan met een zeer stabiele steunbetuiging van 60%. De algemene verklaring voor dit fenomeen hier is Alberta's agrarische historie met de daarbij behorende waarden als zelfredzaamheid, zuinig (vertaald van fiscal responsibility) en community spirit (wat ik maar vertaal als 'het elkaar in de eigen gemeenschap helpen'). Deze waarden lijken zeer aan te sluiten met die van de conservatieven. Interventiepolitiek zoals de Liberals en NDP dat meer voorstaan, wordt niet begrepen: 'we hebben het toch altijd zelf gered'?

Belangrijke discussiepunten (mijn interpretatie) uit de afgelopen weken waren:

Betaalbare woningen. Door de enorme economische groei zijn de huizenprijzen in de laaste drie jaar zo ongeveer verdubbeld hier; de huren zijn zo'n 50% gestegen. Er is geen interventiemechanisme van de overheid die de huurstijging beperkt: marktwerking!;
Gezondsheidszorg: ook hier zijn wachtlijsten,, wat de mensen hier een schande vinden. Daarnaast wil de oppositie de 'ziekenfondspremie' meteen afschaffen vanwege de zeer florissante financiële situatie van Alberta. De huidige regering wil daar 4 jaar overdoen omdat gezondheidszorg in Alberta toch $ 12 miljard kost;
Royalties: een schijnbaar wat raar punt. Alberta's belangrijkste industrie en inkomsten bron is de gas- en olie-industrie. En omdat de bodemschatten per wet aan de provincie toebehoren, is er een levendige discussie gaande of Alberta de olie-indusrie wel de juiste rekening presenteert. Volgens de oppositie is die rekening nog steeds $ 2miljard te laag, ondanks de verhoging van vorig jaar met $ 1,5 miljard.
Onderwijs: er moeten meer scholen komen en achterstallig onderhoud moet eens worden aangepakt.
Economie: iedereen heeft in principe werk en er is geld in overvloed (afgelopen jaar was er een budget overschot van meer gan 8 miljard), maar moet die economische groei in dit tempo (7% per jaar) wel doorgaan? Waar halen we de mensen vandaan, hoe managen we die groei in de communities en hoe ontwikkelen we de infrastructuur verder, etc? Hoe houden we de inflatie (nu al hoog hier: 5%) in de hand?
Savings: Hoe gaan we op de langere termijn om met al dat geld dat binnenkomt? Er is inmiddels een Alberta Heritage Fund gesticht om Alberta ook in mindere tijden voort te helpen.
Milieu, wat door allles heen klinkt en een steeds groter stempel aan het drukken is.

Hoop dat het allemaal zo wat verduidelijkt is. Morgen weten we hoe Alberta gestemd heeft.

Thu, 21 Aug 2008 01:11:00 GMT

Met Laura op stap


De stoomtrein	all aboard!!!	in de trein	Een van de boeven die de trein heeft overvallen
St. Edmunds church in Big Valley	Kamperen ......	bij Buffalo Lake	Laura maakt de thee klaar
	een boomknuffelaar

More Photos...

Mon, 21 Jul 2008 02:51:56 GMT

Cofotoos


Kleindochters die ineens groter dan jezelf zijn	Laura neemt haar Uranuspresentatie met oma door	Ergens..
Hoe maak ik mezelf nuttig?	Na gedane arbeid ....	Stettler	Fan in wording?
Two Jack Lake	Lake Louise

More Photos...

Mon, 12 May 2008 03:10:19 GMT

Alida in Nederland

More Photos...

Sun, 06 Apr 2008 19:50:13 GMT

Maart 2007: na 25 jaren .....

More Photos...

Nederland voor het sinds 2005

Daar ben ik dan!!!

een deel van het ontvangstcomite

Mijn 'gastgezin' .....

Naar de bollen....

... die prachtige bollen ...

Sun, 06 Apr 2008 19:49:35 GMT

Maart 2008: een weekendje Jasper

Jasper

Athabasca River

Athabasca Falls, bevroren en wel

Athabasca Falls

Medicine Lake

Parking lot bij Lake Maligne. We waren de eersten om in 30 cm verse sneeuw te banjeren

Parking lot bij Lake Maligne

Boat launch bij Lake Maligne

Columbia Icefields. Geen toerist te zien, nou ja wij dan!

More Photos...