| Profil von RienVisscherpraat uit de pra...FotosBlogListen |  Extras  Hilfe |
|
09 November KiezentrekkerijZe heeft het allemaal overleefd, hoor. Donderdag om half zeven 's ochtends ging Eva met haar meoder op weg naar de chirurg, hongerig en dorstig; het moest uiteraard allemaal 'nuchter'. En om half 10 was ze weer thuis. Helemaal beurs, gezwollen gezicht, bleoderige mond en zoals ze zelf zei met een 'bevroren gezicht'. Om de vier uur pijnstillers slikken en wat peneciline voor het tegengaan van mogelijk gedoe.
's Avonds begon ze helemaal op te klaren. Tenminste dat namen we aan, want madam liep zuslief alweer te instrueren.
Vandaag, de day after ging het weer een stapje vooruit. Maar nog steeds pijn in haar mond. De wonden natuurlijk, maar vooral de verrekte kaakspieren spelen wat op. Maar dapper als ze is, stond ze erop dat ze gewoon haar folderwijk ging doen. Hebben we toch maar even niet gedaan.
31 Oktober Happy HalloweenVandaag was het weer Halloween (of eigenlijk Hallowe'en; zie ook http://en.wikipedia.org/wiki/Halloween), het kinderfeest van het jaar hier. Wekenlang is er naar toegeleefd door kinderen maar ook door ouders. De meest prangende vraag in die voor bereiding is 'hoe ga ik verkleed?' Je wilt uiteindelijk toch goed voor de dag komen op school of op één van de vele partijen , die worden georganiseerd? Alle kinderen gaan helemaal uitgedost naar school. Laura ging als piraat (ze ziet zichzelf nog steeds als goede kanshebber voor Jack Sparrow), Eva ging verkleed als Death Queen (op school) en als Hermione Granger ('s avonds bij 'Trick-or-Treat). Vele volwassenen geven ook wat aandacht aan Halloween, de echte adepten gaan geheel verkleed, ook naar het werk. Iedereen wenst elkaar tenminste een Happy Halloween toe. Wij dus ook. Zo gaat dat met heersende tradities, uiteindelijk begin je ze gewoon over te nemen omdat het zo leuk is er aan mee te doen en ben je voorbij de zin of onzin van iets te bevragen. Glen Allan Elementary had haar jaarlijkse optocht weer georganiseerd. Alle kinderen gaan dan helemaal verkleed in parade door de school. Ook dit jaar waren er weer veel ouders om naar dit spectakel te kijken. Voor de gelegenheid zijn de leraren uitereaard ook verkleed. Alida ging als Ozzy Osbourne. Andere uitdossingen waren leraressen als iPods, Superman, Sneeuwwitje, 7 Dwergen, Mickey en Mini Mouse, Roodkapje, etc. En 's avonds natuurlijk langs de deuren 'Trick-or-Treat''-en om zoveel mogelijk snoepgoed op te halen. Eva bleef thuis met Amy, een buurmeisje thuis om snoepgoed uit te delen (ze vindt zich wat te groot worden om langs de deuren te gaan, ze per slot van rekening al 13, nietwaar................................). Laura is met Claasje en Nicky wel langs de deuren gegaan voor de buit. En met succes. Het was weer erg leuk om te zien hoe mensen hun hus en tuin hadden verbouwd tot ware griezelpaleizen. Eentje, die me zeer bij is gebleven, was een geheel tot kerkhof omgebouwde tuin met bewegende grafkisten, bijpassende geluiden. en waar kindern dachten dat er poppen bij stonden, bleken die ineens te kunnen bewegen en nog achter je aan te kunnen komen. Sommige kinderen begonnen te schreeuwen van schrik toen ze dit meemaakten. Vinden ze blijkbaar leuk.................................
26 Oktober Sneeuw!Het witte spul is weer gearriveerd. Vanochtend werden we wakker, keken uit het raam en voila: de wereld bedekt met een laagje sneeuw. Weliswaar een dun laagje en het zal wel weer verdwijnen, maar toch. We worden er zo vriendelijk aan herinnerd dat de grote koude voor de deur staat en we alles maar beter klaar kunnen hebben. Dus van het weekend toch maar echt de kerstverlichting buiten op gaan hangen. Als we daar nog 2 weken mee wachten, is de kans groot dat bij die oefening je vingers er zo ongeveer af vriezen.
21 Oktober Familiebezoek (deel 3)Broer Wim is op bezoek geweest, 10 dagen lang. Van alles en nog wat ondernomen. Tripje gemaakt door Alberta en BC o.a. in de diverse nationale parken, kennis gemaakt met vrienden en bekenden, veel restaurants leeg gegeten, bier gedronken en rookworst gegaard boven een kampvuur samen met de buren. En nog meegeholpen om Brent Jewell tot burgemeester te laten kiezen. Heeft alleen niet geholpen, want een ander kreeg de voorkeur. Mocht je nog een blik willen werpen op het campagneteam, klik dan op deze link: Brent's team O ja, en ook nog in een politieval gelopen. Op de grens van BC en Alberta waren de dienders blijkbaar op zoek naar iets of iemand. De enige weg in die omgeving was hermetisch afgesloten. Of ik mijn rijbewijs en zo even wilde laten zien. Daarna werd de achterbak geinspecteerd met de guitige mededeling 'even kijken of je geen lijk bij je hebt'. Daarna mochten we verder. Wim merkte terloops nog wat droogjes op 'gut, daar zitten wat kerels aan de kant in de handboeien'. Het hoogtepunt van het bezoek voor Eva was natuurlijk dat Wim er was op haar verjaardag. Ze had zich er zo op verheugd. En het kado, dat Wim voor haar had meegebracht was helemaal iets voor haar: 'Hoe overleef ik mijn ouders (en zij mij)?' van Francien Oomen. Een erg leuk boek (en misschien behulpzaam) voor onze ontwaakte puber. En op 17 oktober ging broer weer terug met veel neiuwe indrukken, een volle koffer (23 kg) en 600 foto's rijker. Bedankt Wim voor je bezoek, was erg leuk.
Zo moeder, zo dochterHet was even slikken voor Eva. Gelukkig hebben de ontwikkelingen voor dit soort behandelingen niet stil gestaan. Na de kaakoperatie gaat er geen barbaars slot op de mond, zoals Alida dat had maar wordt de kaak bij elkaar gehouden door titanuim platen. De mond kan dus gewoon open en dicht; kauwen blijft wel moeilijk hoor. 22 September Een nieuw sezoen is begonnenHallo allemaal, Het is weer eens tijd om een updeetje te schrijven. De meiden zijn weer naar school.................................................... De lange schoolvakantie is weer voorbij. Na 8 weken of 9, in elk geval na een hele lange vakantie zijn Eva en Laura op 4 September weer de schoolbanken in geschoven. Elk met frisse tegenzin, uiteraard. Laura is nu in het laatste jaar van de lagere school. Dus veel testen en zo. Haar lerares is CAroline Barr en die vindt ze heel leuk. En omdat mrs. Barr de ateliekgroep van de school leidt, begeleidt heeft onze spruit zich daavoor zomaar opgegeven. Dit tot onze grote verassing, want Laura had nooit zoveel interesse voor buitenschoolse activiteiten. En afgelopen week werd het nog gekker toen we van haar te te horen kregen dat ze zich ook heeft gemeld voor de klaarover-troepen. Toe maar. Het is gewoon leuk te zien dat ze ineens bredere interesses aan de dag legt. Eva heeft nu de grote stap naar het middelbare onderwijs gemaakt. En dat viel haar niet mee. Een andere omgeving en een andere opzet van onderwijs (per vak een andere leraar/lerares in een ander lokaal) en niet eens de grootste en de oudste op school, maakte het voor onze oudste de eerste kennismaking nog stressvol: dag 1 = ziek naar huis. Inmiddels gaat dat allemaal veel beter en we hebben zelfs al een keer gehoord dat FR Haythorne een leuke school is. Eva brengen we naar school en gaat 's middags zelf naar huis ('kom op, dat kan ik zelf wel, hoor'). Ze heeft al een nieuw vriendinnetje hier in de buurt gevonden, Sidney waarmee ze het woon-werk-verkeer aflegt. Eva heeft zich opgegeven voor het schoolvolleybal team. Ze heeft diverse selectiebijeenkomsten bijgewoond (zelfs om 7 uur 's morgens al), maar heeft het eindteam net niet gehaald. Vond ze wel jammer en nu moet ik met haar trainen om er voor te zorgen dat ze het volgens jaar wel haalt, want het blijft een leuke sport. Heb wat foto's van de school aan dit stukje toegevoegd.. Alida is uiteraard weer gestart in het onderwijs, haar contract is weer met een jaar verlengd. Ze is nu toegevoegd aan één van de drie groepen 6 om 3 kinderen te begeleiden met taal en rekenen. Ze heeft ook besloten om formele training te ondergaan. Dat betekent dat ze op 20 September voor het eerst na 137 jaar weer als student in de schoolbanken heeft gezeten. Dit eerste traject eindigt ergens begin december met een examen. Met goed gevolg ontvangt ze dan een certificaat, dat dat een deel vormt voor een officiele onderwijsgraad hier. Voor haar is het nu een test om te zien of ze avondstudie iets vindt en of de hoeveelhied tijd die gespendeerd dient te worden het de moeite waard maakt. We zullen zien. Zelf ben ik druk bij FLINT. Heb al begrepen dat mijn tijdelijke contract waarschijnlijk voor een nog nader te bepalen tijd wordt verlengd. Maar dit is Canada, dus er zullen nog wel zo'n 23 mensen zich mee willen bemoeien voordat er een besluit is genomen. We zullen zien. De sfeer waarin ik werk is, wat je NL zou noemen, gezellig. Wat toch wennen is, is dat de werkverhoudingen toch veel formeler zijn dan ik in NL gewoon was. De baas bepaalt, er zal je echt niet worden gevraagd wat je ervan vindt. En vrijwel niemand stelt vragen of vraagt door. Mensen zijn doeners, het type van 'vertel me wat ik moet doen' en 'niet van waarom is dit nu zo bedacht, waartoe dient het'. Van tijd tot tijd doe ik dat wel, want anders wordt je gek. En dat vindt men dat toch wel heel bijzonder. Verder ben ik zelf redelijk druk met de burgemeestercampagne hier. Op 15 oktober zijn er namelijk verkiezingen om een nieuwe burgemeester en gemeente raad te kiezen. Er zijn drie kandidaten, die vinden dat ze het ambt kunnen vervullen en die boodschap wordt nu aan de man gebracht. Afgelopen zaterdag was de kick-off en heb ik in een van de afdelingen verkeizingsbornde en bordjes langs de straat gezet. Onze kandidaat is Brent Jewell (zie http://www.brentjewell.com/). Brent ken ik via zijn zoon Ryan die ik weer via Primerica ken. En Ryan vroeg me op een dag of ik niet interesse had om pa (een lokale wijnverkoper) te helpen met zijn campagne. Natuurlijk JA gezegd omdat een uitstekende manier is om een geheel ander democratisch systeem van binnenuit te leren kennen. En handig, want stel je voor dat Brent verkozen wordt............................ Broer Wim komt begin oktober op bezoek en heeft ook een plek in de campagne gekregen; het winnen van kiezers op verkiezingsdag. 16 August Nee maar.........................Nou, nou
het is me het zomertje wel hier. En dan bedoelen we niet de enorme warmte die we hier hebben gehad en eigenlijk nog steeds hebben. Alle dagen strak blauw boven je hoofd, het kwik doorlopend rond de 30 en een grijns op je snuit wanneer je de weerservaringen uit NL verneemt. Dat bedoelen we niet.
We bedoelen ook niet de gestage aanloop van familie en vrienden uit NL. Diverse weekeinden gezellig babbelen, borrelen, BBQ-en en Bed-and-Breakfast spelen. En wat van ons leven hier laten zien. Een hele verrassing was zeker het tamelijk onverwachtse bezoek van neef AB met zijn Cécile en kids. Dat bedoelen we ook niet.
Wat we wel bedoelen is, dat ik zomaar ineens een baantje/projectje heb gevonden. Zoals we een maand of wat geleden al hadden aangekondigd, is dit een welkome financiele ondersteuning, naast de inkomsten uit het eigen bedrijfje (dat blijft gewoon doorgaan, hoor!). Het bedrijf heet FLINT ENERGY (wat voor ander soort bedrijf kan je hier nu verwachten, niet waar; de website is http://www.flintenergy.com/). Op een woensdagmiddag (8 augustus) werd ik door mijn recruiter gebeld of ik voor dit bedrijf belangstelling had in het algemeen en een tijdelijke positie op de projectadministratie in het bijzonder. Volgens haar was dit een buitenkansje, men hoefde geen resumé te hebben (Op deze wijze was het ellendige punt van overkwalificatie, wat ik dit jaar diverse malen te horen heb gekregen te omzeilen), alleen haar woord was voldoende. Nu is het natuurlijk geen wereldbaan, maar we zijn er hier wat blij mee. Mijn voorlopige opdracht is het weer opbouwen en (professioneel) voeren van een crediteurenadministratie voor 3 projecten (samen bijna $ 50M). En wat prettig is, het kantoor is in Sherwood Park. Ben op 10 augustus begonnen en na 5 dagen er geweest te zijn, is mijn gedachte dat het bijna niet mogelijk er een nog grotere bende van te maken.
Verder hobbelt ons leven rustig voort. Ofschoon Eva en Laura al meer dan 6 weken vakantie erop hebben zitten, valt het woord school nauwelijks. Ze gaan regelamtig met Alida mee naar de daycare om of mee te helpen bij de activiteiten van die dag of om juist er aan deel te nemen. Gisteren zijn ze bijvoorbeeld mee geweest om te bowlen.
Bij Eva begint wel het idee dat ze straks echt naar een andere school gaat, nu wel echt door te dringen. Ineens moet er naar de winkel worden gegaan omdat ze bedacht heeft dat de schoolspullen die ze nu heeft niet meer afdoende zijn. Haar hoofdmap (dagelijkse schrijfgebruik) moest worden vervangen vanwege het ontbrekende opmaak spiegeltje, om maar wat te noemen.
Alida heeft vanaf volgende week haar zomervakantie. Wat ze gaat doen weet ze niet. Om met haar worden te spreken 'lekker de dag rustig beginnen met mijn krantje en een bak koffie op het deck'. 13 Juli Camping met EvaAls aardigheidje zijn Eva en ik (Rien) een paar dagen wezen camperen. Omdat ze nu naar Jr. High School gaat. En speciaal moment dat om een speciale behandeling vroeg, meenden wij. Ze heeft zelf bedacht waar ze heen wilde (de bergen, Drumheller = Royal Tyrell Museum = http://www.tyrrellmuseum.com/ ), hoe de overnachtingen gedaan moesten worden (lees: de tent), de verzorging van de inwendige mens, etc. Niet alles is gelukt. Omdat het hoogseizoen in volle hevigheid was los gebarsten, konden we bijvoorbeeld niet bij Lake Louise terecht; er waren domweg zoveel toeristen dat we de auto niet meer konden parkeren (echt waar: dat gebeurt hier dus ook) en vier kilometer lopen door de schroeiende warmte (> 33) zagen we ook niet zitten. En dat was jammer, want daar wilden we kanoën. Andere hoogtepunten in de bergen zoals Peyto Lake zagen trouwens ook zwart van de mensen. Dus af en toe maar afgeweken van de oorspronkelijke planning en naar plekken gegaan die de toerist niet zo gauw bezoekt (zoals Two Jack Lake en de Mistaya Canyon).
Was verder allemaal heel gezellig. Dochterlief bakte 's morgens eitjes, ik deed de koffie en/of de thee, verder veel gekwebbeld en gelachen. En in Banff je door de muggen op laten vr....... Enige minpuntje was dat het weer uiteindelijk zo heet werd (in Drumheller gaven de openbare thermometers 36 aan), dat we op verzoek maar een dagje eerder zijn teruggegaan naar Sherwood Park. 03 Juli Familiebezoek deel 2Alida's oudste broer en zus met aanhang waren in Alberta op vakantie en hebben ook diverse dagen bij ons door gebracht. Drie dagen half juni, drie dagen eind juni/begin juli. Lekker gezellig. De mannen hebben gewandeld, buffels bekeken, autokerkhoven afgestruind, met de buurman in een oude sportwagen rondgescheurd (zie filmpje), folders rondbrengen met de meiden en elkaar de loef af proberen te steken. Ze hebben het zelfs aangedurfd om het lokale favorietje te drinken: bier met tomatensap. De dames hebben geshopt.
En met z'n allen naar Fort Edmonton Park, met de kinderen naar school en op bezoek bij Balkenende, BBQ-en en bovenal met z'n allen Laura's vejaardag gevierd. Erg geslaagd was ook het feestje dat we hadden georganiseerd. Zo kreeg de familie de kans om een man of dertig te ontmoeten waar we hier zoal mee optrekken. Voor de ondersteunende illustraties hebben we een foto albumpje (Familiebezoek deel 2) aangelegd. 28 Juni De zomervakantie is begonnenGisteren, 27 juni is de zomervakantie voor de meiden begonnen. De hele week waren ze hun klaslokalen al aan het opruimen en kwamen ze al thuis met allerlei werkjes die in het afgelopen jaar gemaakt zijn. Het was een indrukwekkende stapel, vonden ze en ze waren het helemaal met elkaar eens dat het zo wel mooi was geweest.
Voor ons was het ook een bijzonder jaareinde, want Eva is nu officieel klaar met de lagere school. De stap naar jr High ziet ze ook helemaal zitten. Wat daarbij erg meetelt, is dat haar beste vriendinnen naar dezelfde school gaan.
De Grade 6 studenten werden in een formele plechtigheid uitgeleide gedaan. In diverse toespraken werden de uiteraard indrukwekkende verrichtingen van deze groep bewierrookt. Op degelijk Noord Amerikaanse traditie werden ook nog prijzen uitgereikt aan studenten die zich op uiteenlopend gebied hebben onderscheiden: een hij- en een zij-prijs voor de beste atleten, en een rpijs voor die student die zich op het maatschappelijke vlak (binnen de school) heeft onderscheiden. Voor de duidelijkheid, Eva viel niet in de prijzen. En dat vond ze prima zo, al dat gedoe.............
Wat ons toch erg bij is gebleven, is de warme (en vooral ook luide) bijval van het aanwezige publiek voor de gehele groep en de individuele prijswinnaars. Kijk verder naar wat bijgevoegde plaatjes.
Uiteraard hebben de dames hun afrondende rapport gekregen met de eindcijfers voor het gehele schooljaar. Ze waren allemaal uitstekend.
Eva had de volgende marks: 83 (Language Arts), 88 (Mathematics), 85 (Science), 82 (Social Studies) en 88 (French). Daarnaast nog E(excellent) voor Art, Health, Music en Physical Education
Laura's marks in dezelfde volgorde waren 72, 84, 78, 79, 82 en dezelfde E'tjes behalve voor Art wat met een A(cceptable) is beoordeeld. Mevrouw heeft daarnaast nog van haar lerares een speciale oorkonde ontvangen voor haar werkinzet en haar bijdrage aan de klas in het algemeen.
Het andere belangrijke nieuws deze week was dat onze Rie Van ter Mey door haar artsen weer hersteld is verklaard. Een klein wonder kun je stellen, want dat gebeurd niet zo vaak als je eileiderkanker hebt. Uiteraard komt ze nu terecht in de reguliere controles, de eerste is in Oktober. Voor wie een kleine gelukwens wilt sturen, hun e-mail adres is corne@telusplanet.net .
17 Juni Recital muziekschoolOp 16 juni was het halfjaarlijkse recital van de muziekschool. Eva en Laura hebben weer acte de presence gegeven. Bekijk de video opname maar eens.
Was trouwens wel een dag vol opwinding voor ze. Even daarvoor hebben ze ook nog examen moeten doen voor hun muzikale kunnen. Ging allemaal heel officieel. Inschrijven, opwarmen in een aparte ruimte, op naar de examinator, repertoir spelen: twee eigen stukken, twee verplichte stukken. Uitslag volgt. Laura is vol vertrouwen over de uitslag, Eva twijfelt wat. Wie er verder wil induiken, kijk eens op deze link: http://www.rcmexaminations.org/
02 Juni De Grote meneer Kaktus ShowUit de Nederlandse kranten begrepen we dat De Grote Donor Show van BNN wereldnieuws is (geweest). Het is in elk geval to hier doorgedrongen. Onze krant heeft deze week tot driemaal toe aandacht aan dit fenomeen besteed. Kopieën hiervan zien op deze blog te vinden.
Op het nationale 10-uur journaal was op 29 mei een uitgebreid item te zien over het programma. Aan het woord kwamen voor- en tegenstanders. De voorstanders (i.c. BNN-ers) waren van mening dat het programma niet van bijster goede smaak getuigde, edoch de situatie die aan de kaak wordt gesteld (gebrek aan donors en dalend aantal donoren) was nog veel erger en dient te worden verbeterd; de show kan daarom door de beugel. Uitzenden dus maar. Interessante invulling van gevolgenethiek, nietwaar. Tegenstanders (detail: er werden Engelsen geinterviewd; zeker geen NL-ers te vinden die tegen waren????) waren van mening dat er zo voor God wordt gespeeld door over leven en potentiele dood te beslissen en dus niet kan (beginselethiek). Er werd ook vermeld dat NL parlementariers (Wie? Hoeveel? Waarover? etc) hun afkeur hebben geuit
De CBC had nog wat uitsmijters door de stellen dat BNN eenaaml op TV cocaine aan mensen had gegeven (is dat waar???????) en dat Endemol, de producer en 'bekend van programma's als Big Brother', van plan is nog meer controversiële programma's te maken.
Op 1 juni, nadat was gebleken dat de show een geheel andere wending hag gekregen, werd dat eveneens keurig vermeld. Via deze links kun je het allemaal nog even nalezen:
21 Mai Anouk op bezouk (familiebezoek deel 1)Op 7 mei kwam onze nicht Anouk een paar dagen op bezoek. Zomaar omdat ze na twee jaar ons wel weer eens wilde zien. Ze wilde graag wat van ons dagelijkse leven meemaken; daarom hebben we ons niet uitsluitend als toeristenbegeleider gedragen.
Wat hadden we dus bedacht: ze is een dag als begeleider mee geweest tijdens een van de fieldtrips van Laura; in Eva's klas heeft ze een presentatie gegeven over het fenomeen 'Koninginnedag in Nederland' (was ze trouwens niet tevreden over. Eva's commentaar: 'it was OK') en een deel van de schooldag meegemaakt. En verder gewoon meedraaien in het huishouden, dus op naar de supermarkt, de bakker en op bezoek gaan en eten bij onze 'adoptie'-familie hier.
Maar als je uit Nederland hierheen komt, ben je natuurlijk ook even de toerist. Dus citytour door Sherwood Park (dag 1) en Edmonton (dag 2), naar de Dutch Canadian club waar de jaarlijkse Spring Market werd georganiseerd (madam kreeg van het lokale radiostation nog een fles BBQ-saus aangeboden als prijs voor het naar eer en geweten beantwoorden van de complexe vraag: 'Houdt u van BBQ-en?'!), een dagje wandelen in de vrije natuur, West Ed Mall leeghalen en twee dagen in de bergen toeren/kijken/verbazen/genieten/stil zijn (was moeilijker). En op 17 mei vertrok ze weer naar Nederland.
Voor de visuele ondersteuning heb ik van dit bezoek een foto album geplaatst. Veel foto's zijn door Anouk zelf gemaakt. 21 April April doet wat ........
Helloh everiebaddie,
Eind april 2007 en nog steeds ligt er sneeuw. Het was eventjes weg, maar moeder Natuur bedacht dat er op 19 april maar weer eens 10 cm moest komen. En dat na een geheel witte Pasen. Kleddernat, alles; modder in de parken, dikke plassen overal. Op school werden ze er helemaal gek van. Voorafgaande aan de pauzes werd in klassen gevraagd om toch vooral niet in de plassen te lopen. Inderdaad, je raadt het al; op het schoolplein zijn zo ongeveer vier grote plassen te vinden. En daarin staan vrijwel alle 400 leerlingen te springen. Alle leraren en vooral de conciërge blij want iedereen komt zo ongeveer doorweekt weer binnen.
In Calgary was nog erger. Daar hadden ze 30 cm te verstouwen. In elk geval is iedereen lekker brommerig want dat voorjaar komt maar niet en die winter is er al zo lang. Zes daagjes welgeteld boven de 10 is nu niet iets om naar huis te schrijven. De tenen staan nog steeds krom sinds we hebben vernomen dat de eerste zomerse dagen in NL al achter de rug waren. Wel grappig is te zien dat wanneer die temperatuur hier dan ook maar iets omhoog gaat de hele wereld gelijk in T-shirt en korte broek loopt. Gelukkig schijnt de zon wel heel erg vaak. Zo’n drama is het voor ons Nederlanders dus ook weer niet.
Ons leven hobbelt rustig voort. Alida druk op school en de day care, de kinderen zijn inmiddels dik in laatste, relatief rustige trimester beland. Ze verheugen zich op de fieldtrips die nog komen. We hebben ons, samen met Eva verdiept in de middelbare school keuze. Eigenlijk is dat niet zo ingewikkeld hier: ten eerste blijft iedereen ons hier en in de wijde omtrek vertellen dat het onderwijs in Sherwood PArk uitstekend is ('it's impossible to pick a wrong school there'). Ten tweede zijn er drie scholen, die hetzelfde basisprogramma voor iedereen aanbieden met daarbij speciale programma's. Eva heeft uiteindelijk gekozen voor F.R. Haythorne, omdat deze school een uitgebreid 'drama' programma kent. En dat wilde ze zo graag. De website van de school hebben we in lijst opgenomen. Ook zijn de dames lekker aan het oefenen voor het schoolkoor. Laura heeft wat officiële uitvoeringen in kerken op het programma staan; Eva heeft zich weer opgegeven voor musical; eind mei begin juni zijn er een stuk of vijf uitvoeringen in het lokale theater. Alle optredens zijn inmiddels uitverkocht (500 kaarten per show!!), vindt ze reuze spannend en leuk om te doen. We zijn weer erg benieuwd! Verder beginnen de jongelui tekenen van ondernemersschap te vertonen. Nu de eerste folderroute een fluitje van een cent blijkt te zijn geworden (routine), zijn de dames op het idee gekomen om er nog maar eentje bij te doen (later bleek de route in de eigen straat beschikbaar; de mazzelaars), want ‘that’s another 80 bucks’. En ze regelen het saampjes tamelijk zelfstandig. Af en toe nog een schop onder de….. wanneer ze geen zin hebben, maar dat is het dan ook. En van werkverdeling en -planning hebben ze ook al gehoord. Er staat wat familiebezoek voor de deur en de dames hebben bedacht dat de ooms en tantes dan wel mee kunnen helpen. Ik wens ze succes (wie?).
Ben zelf druk doende om mijn eigen business op te tuigen en uit te bouwen. De eerste afspraken zijn geweest. Sommigen waren succesvol. Het is stug volhouden, blijven netwerken, altijd alert zijn op mogelijkheden etc. De ondernemers onder ons zullen dit wel herkennen. Mijn praatpalen/coaches zijn klip en klaar: het eerste jaar is zaaien, zaaien en zaaien maar de opbrengsten zijn pover (de oorspronkelijke uitdrukking ‘it’s a year of starvation’, het tweede jaar gaat lopen. En geef nooit op! Is dus duidelijk taal. Omdat er vooralsnog niet al teveel inkomen te verwachten valt uit deze business, ben ik ook weer op pad om te zien of er projecten of tijdelijke contracten te vinden zijn.
Tot de volgende ronde!
PS de radiozender, die je momenteel kunt horen is CBC 1
Nederland Wereldnieuws (april/mei)Wat heeft de Edmonton Journal zoal over 'Nederland' gepubliceerd?
10 März Voorjaar in de lucht en meer
Hallo allemaal, Het voorjaar lijkt hier te zijn uitgebroken. Plotseling is de diepvries, die zowat de hele maand februari duurde verdwenen. Het memorabele moment was ergens eind februari, ik geloof de 27e. Alida vertrok 's ochtends naar de day care waarbij de thermometer royaal onder de -25 stond (gevoelstemperatuur lag tegen de -40). En bij thuiskomst die dag was het ineens + 3, alsjeblieft. De Canadezen kwamen massaal uit hun holen gekropen om het heugelijke feit te vieren. Plotseling bleek iedereen de winter ineens zat te zijn. Het grote smelten zet ook nu goed door, de bergen sneeuw verdwijnen in rap tempo. Maar rustig aan, half maart is half maart dus nog meer dan genoeg gelegenheid om nog een flinke staart winter te krijgen. Wat dat betreft moeten we erg aan vorig jaar denken toen op 19 maart zomaar 40 cm in één nacht uit de lucht kwam vallen. Misschien wel het belangrijkste nieuws wat ons hier zeer bezig hield, was de ziekenhuisopname van Rie van ter Meij. Voor degenen die niet van haar weten; zij is zo ongeveer onze adoptief moeder hier. Samen met Cor, haar echtgenoot en haar twee kinderen + aanhang heeft zij altijd als een moeder over ons welzijn hier gewaakt. Als voorbeeld: zij stonden op het vliegveld ons op te wachten toen wij twee jaar geleden in Canada aankwamen. Bij Rie was eierstok kanker geconstateerd. Na een aantal chemootjes werd zij begin februari geopereerd. De uitslag bleek zeer positeif te zijn. De kuur bleek zeer te zijn aangeslagen, de tumor was gekrompen. Drie dagen na de operatie mocht ze alweer naar huis. Inmiddels is de afsluitende chemoronde begonnen. Wij voelen ons inmiddels erg optimistisch. Niet in het minst door de houding van Rie zelf: optimistisch, vol levenslust en vastberaden: een heus rolmodel. Voor wie een support mailtje wil sturen, schroom niet. Hun e-mail-adres is: corne@telusplanet.net De kinderen hebben inmiddels aflevering twee van de schoolrapporten ontvangen. Als eerste Eva: Het tweede semester heeft ze tamelijk moeilijk gevonden, maar de cijfers voor de 4 hoofdvakken (Language arts, Social, Science en Math) zijn 81, 81, 88, 86. Uitstekend dus. Frans doet ze ook uitstekend: 84. Verder heeft ze voor alle B-vakken (denk daarbij aan Muziek Gymnastiek e.d.) een E (van Excellence) gekregen. Laura doet inmiddels nauwelijks voor haar grote zus onder. Haar 4 hoofdvakken kregen een beoordeling van 71, 77, 77 en 84. Frans : 80. Ook Laura haalt de E-tjes bij de vleet behalve voor ART: de A van Acceptable Wij en zij zijn apetrots. Eva heeft haar eerste meerdaagse trip zonder ouders achter de rug. Met het schoolkoor waar zij lid van is, is ze twee dagen (en één nacht naar Camp Nakamun (http://www.campnakamun.com/) geweest. Een hele ervaring voor haar en blijkbaar is er nogal pret gemaakt. Zodra ze thuis was, nam ze plaats op de bank, Alida haalde drinken voor haar en toen ze dit Eva wilde geven lag madam al lekker te ronken. Foto's van de trip zijn te zien op http://www.elkislandchoirs.ca/galleries/nakamun07/index.html. De meiden hebben ook weer de jaarlijkse skitrip van school naar naar Rabbit Hill achter de rug. Ze zijn inmiddels zo vaardig dat de skileraren ze in de klas voor gevorden hebben geplaatst. Zie ook http://www.rabbithill.com/. Alida is bezig met een heuze carrière. Zowel de school als de day care lopen aan haar te trekken om meer uren te maken en op een beter niveau. De day care ziet in haar op korte termijn een leidinggevende positie, de school wil haar als gekwalificeerde full time leerkracht. Een keuze heeft ze nog niet gemaakt. Wil ze uit deze opties kiezen, dan zal ze in de studieboeken moeten duiken, want ook hier is de regel dat je voor dergelijke banen formele kwalificaties dient te hebben. Ook zal ze vanaf april in de middaguren voor de school werken. We keep you all posted! Rien heeft op 5 februari zijn afsluitende staatsexamen gehaald en is nu officieel geautoriseerd om in Alberta op te treden als 'Full Life Insurance Agent' voor Primerica. Je kunt hem terug vinden bij de Alberta Insurance Council (http://www.abcouncil.ab.ca/). Via de zoekfunctie en de 'Visscher' komt hij dan te voorschijn. Hij is nu druk doende om de eigen business op gang te krijgen. Netwerken is daarbij het toverwoord. De sneeuwschuiverij is bijna gedaan. Per 15 maart lopen de contracten af, misschien nog iets ad hocs daarna maar feitelijk voorbij. We hebben er op de valreep nog wat plaatjes van dit nobel ambacht bijgevoegd. Op 12 maart waren we 25 jaar getrouwd. We zijn met de meiden gezellig wezen eten in het Strathcona Teahouse (zie http://www.strathconateahouse.com/ . Wij (Alida en Rien) zijn in het daarop volgende weekeinde in Banff (en omgeving) geweest. Was erg leuk. Voor de gelegenheid hebben we hiervan een nieuw foto album op de site gezet. Geniet van de plaatjes. We hebben twee foto-albums wat van nieuwe foto's voorzien: Strathcona en Ukranian Village hebben meer winterse sferen gekregen. Ook de radiozender is veranderd. Nu zal de Radio Sonic (http://radiosonic.fm/index.php) , een radiozender uit de stad met wat steviger muziek op het programma voorlopig de honneurs waarnemen. Op deze logging ook nog wat fotootjes van het Silver Skate Festival, een schaatsfestijn in de stad dat voornamelijk met een forse Nederlanderse invloed (zie http://www.silverskatefestival.org/). Was heel gezellig allemaal. Met veel Nederlandse muziek (soms vergaat je de moed wanneer dan ineens Frans Bauer over de ijsbaan schalt. Menig Nederlander is dan klaar, de meeste Canadezen zeker), erwtensoep, Unox rookworst en het onvermijdelijke broodje kroket. Eva en Laura hebben lekker geschaatst en ze wilden graag een face paint (op de foto samen met Claasje, haar grote vriendin hier) En voor degenen die dit jaar op bezoek komen: we hebben nu een echte barbecue in ons bezit. Tot slot: Edmontonians lopen momenteel wat naast hun schoenen. Bij de laatste volkstelling (doen ze hier nog steeds elke 5 jaar) is gebleken dat groot Edmonton meer dan 1 miljoen inwoners heeft. Doet hun gevoel van eigen waarde goed (men heeft hier last van een wat zeurderig minderwaardigheidscomplex bij steden als Toronto en Vancouver, maar ook Calgary). 22 Januar Update January 2007
"Time flies ........." Het jaar is alweer voorbij, tijd om iedereen weer eens iedereen bij te praten. Eva en Laura doen het goed, ze zijn enorm gegroeid, qua lichaam maar ook zeker geestelijk. Ook Laura zit goed in haar vel. Ze heeft in het begin van het schooljaar een langzame start gemaakt, had wat moeite met de hoeveelheid werk van groep 7, maar heeft gezien het schoolrapport het prima gedaan. Zij zit rond de 80%, wat we helemaal goed vinden. Over het geheel genomen heeft zij wat meer moeite met de prestatiegerichtheid hier dan haar grote zus (die daar op het oog in het geheel geen hinder van heeft). Ook zij is zeer actief met haar muziek, heeft een optreden gedaan met de Kerst voor een publiek van ongeveer 50 mensen, ze speelt voor het 2e jaar dwarsfluit. Haar muziekjuf (Jill) is erg enthousiast over haar talent en inzet. Ook hiervan hebben we wat plaatjes bijgevoegd. De ouders (Rien en Alida dus) doen het ook goed. De recruiters waar hij mee werkt, snappen er niets van maar blijven vol goede moed. Het solliciteren is inmiddels wel op een zeer laag pitje gezet, zijn cv ligt nog steeds bij de twee recruiters, in het voorjaar zien we wel verder. Maar groot nieuws is misschien, dat Alida weer aan het werk is. Na 12 jaar thuis zijn voor het gezin heeft ze een parttime baan gevonden bij de voor- en naschoolse opvang van de school van de kinderen. Elke dag gaat ze met plezier naar school of de opvang; het is ontzettend leuk om met kinderen te werken (was natuurlijk goed "ingewerkt" bij Poesje Mauw en de oude school in Alphen aan den Rijn) en je krijgt er nog dollars voor ook. Nee al met al hebben we het hier goed, we genieten elke dag van het rustige leven, genieten van onze Canadeze familie, vrienden, buren en kennissen. Het relaxte leven bevalt erg, je kan er zomaar aan wennen. Stress kennen we hier nauwelijks. Zeker geen spijt van de verhuizing, natuurlijk missen we zo nu en dan de Nederlandse familie, vrienden, buren e.d., maar dan biedt het internet een geweldige mogelijkheid; als je wil, heb je binnen een minuut iemand aan de telefoon, kun je een e-mail schrijven, foto's opsturen enz enz enz. Voor het jaar 2007, veel plezier, geluk en gezondheid. Big hugs |
).
!|
|
