Hallo allemaal,


Het is weer eens tijd om een updeetje te schrijven.
De meiden zijn weer naar school....................................................

De lange schoolvakantie is weer voorbij. Na 8 weken of 9, in elk geval na een hele lange vakantie zijn Eva en Laura op 4 September weer de schoolbanken in geschoven. Elk met frisse tegenzin, uiteraard. Laura is nu in het laatste jaar van de lagere school. Dus veel testen en zo. Haar lerares is CAroline Barr en die vindt ze heel leuk. En omdat mrs. Barr de ateliekgroep van de school leidt, begeleidt heeft onze spruit zich daavoor zomaar opgegeven. Dit tot onze grote verassing, want Laura had nooit zoveel interesse voor buitenschoolse activiteiten. En afgelopen week werd het nog gekker toen we van haar te te horen kregen dat ze zich ook heeft gemeld voor de klaarover-troepen. Toe maar. Het is gewoon leuk te zien dat ze ineens bredere interesses aan de dag legt.
Eva heeft nu de grote stap naar het middelbare onderwijs gemaakt. En dat viel haar niet mee. Een andere omgeving en een andere opzet van onderwijs (per vak een andere leraar/lerares in een ander lokaal) en niet eens de grootste en de oudste op school, maakte het voor onze oudste de eerste kennismaking nog stressvol: dag 1 = ziek naar huis. Inmiddels gaat dat allemaal veel beter en we hebben zelfs al een keer gehoord dat FR Haythorne  een leuke school is. Eva brengen we naar school en gaat 's middags zelf naar huis ('kom op, dat kan ik zelf wel, hoor'). Ze heeft al een nieuw vriendinnetje hier in de buurt gevonden, Sidney waarmee ze het woon-werk-verkeer aflegt. Eva heeft zich opgegeven voor het schoolvolleybal team. Ze heeft diverse selectiebijeenkomsten bijgewoond (zelfs om 7 uur 's morgens al), maar heeft het eindteam net niet gehaald. Vond ze wel jammer en nu moet ik met haar trainen om er voor te zorgen dat ze het volgens jaar wel haalt, want het blijft een leuke sport. Heb wat foto's van de school aan dit stukje toegevoegd..

Alida is uiteraard weer gestart in het onderwijs, haar contract is weer met een jaar verlengd. Ze is nu toegevoegd aan één van de drie groepen 6 om 3 kinderen te begeleiden met taal en rekenen. Ze heeft ook besloten om formele training te ondergaan. Dat betekent dat ze op 20 September voor het eerst na 137 jaar weer als student in de schoolbanken heeft gezeten. Dit eerste traject eindigt ergens begin december met een examen. Met goed gevolg ontvangt ze dan een certificaat, dat dat een deel vormt voor een officiele onderwijsgraad hier. Voor haar is het nu een test om te zien of ze avondstudie iets vindt en of de hoeveelhied tijd die gespendeerd dient te worden het de moeite waard maakt. We zullen zien.

Zelf ben ik druk bij FLINT. Heb al begrepen dat mijn tijdelijke contract waarschijnlijk voor een nog nader te bepalen tijd wordt verlengd. Maar dit is Canada, dus er zullen nog wel zo'n 23 mensen zich mee willen bemoeien voordat er een besluit is genomen. We zullen zien. De sfeer waarin ik werk is, wat je NL zou noemen, gezellig. Wat toch wennen is, is dat de werkverhoudingen toch veel formeler zijn dan ik in NL gewoon was. De baas bepaalt, er zal je echt niet worden gevraagd wat je ervan vindt. En vrijwel niemand stelt vragen of vraagt door. Mensen zijn doeners, het type van 'vertel me wat ik moet doen' en 'niet van waarom is dit nu zo bedacht, waartoe dient het'.  Van tijd tot tijd doe ik dat wel, want anders wordt je gek. En dat vindt men dat toch wel heel bijzonder.
Verder ben ik zelf redelijk druk met de burgemeestercampagne hier. Op 15 oktober zijn er namelijk verkiezingen om een nieuwe burgemeester en gemeente raad te kiezen. Er zijn drie kandidaten, die vinden dat ze het ambt kunnen vervullen en die boodschap wordt nu aan de man gebracht. Afgelopen zaterdag was de kick-off en heb ik in een van de afdelingen verkeizingsbornde en bordjes langs de straat gezet. Onze kandidaat is Brent Jewell (zie http://www.brentjewell.com/). Brent ken ik via zijn zoon Ryan die ik weer via Primerica ken. En Ryan vroeg me op een dag of ik niet interesse had om pa (een lokale wijnverkoper) te helpen met zijn campagne. Natuurlijk JA gezegd omdat een uitstekende manier is om een geheel ander democratisch systeem van binnenuit te leren kennen. En handig, want stel je voor dat Brent verkozen wordt............................ Broer Wim komt begin oktober op bezoek en heeft ook een plek in de campagne gekregen; het winnen van kiezers op verkiezingsdag.