| Rien's profileVisscherpraat uit de pra...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
August 20 Op stap met LauraZij met een goed geheugen herinneren zich nog vast dat ik vorig jaar met Eva ben wezen kamperen. Dit als een aardigheidje omdat ze de lagere school had verlaten. In elk geval bleek Laura over een ijzersterk geheugen te beschikken: 'Pap, ik ben nu ook van de lagere school af, gaan we nu ook met z'n tweetjes uit?'. Natuurlijk hebben we dat gedaan. Afgelopen week was het dan zover. Met zijn tweetjes op weg naar Stettler, AB om geheel in wildwest stijl per trein door de prairie te rijden (onderweg werden we nog door de Bolton gang overvallen!)en naar Drumheller om het Royal Tyrrel Museum te bezoeken. Het was daar weer zo warm ( 39 C) dat we ook maar het zwembad zijn ingedoken. Hoogtepunt voor Laura was een tweedaags bezoek aan een ranch, waar we te gast waren bij de familie Purdie op de Rolyn Hills Ranch. Laura wilde zo graag een keer paard rijden en dat kon daar uitstekend: een paar uur lang. Heb het zelf trouwens ook gedaan met een hoop spierpijn tot gevolg. Volgens Laura ben ik voor zoiets ook veel te oud............................ Bekijk het fotoalbum maar voor de visuele ondersteuning. Nog een detail. De trip had een kleine tegenslag. Tijdens het ranchverblijf stapte een van de paarden boven op de voet van dochterlief. Deed hartstikke pijn natuurlijk. Voor de zekerheid toch maar naar de dienstdoende huisarts gegaan (is een vrije vertaling voor walk-in clinic. De arts daar gaf onmiddellijk aan dat we door moesten naar het ziekenhuis om foto's te laten maken; de voet zou zomaar gebroken kunnen zijn. Dus op naar het ziekenhuis, inchecken, wachten foto's laten maken, wachten, uitslag: niets gebroken (pffffffff) maar wel gekneusd. Zal dus wel even pijnlijk blijven. Voor de duidelijk: om 6.15 liepen we bij de clinic binnen; om 8.45 wisten we waar we aan toe waren. August 03 Heritage FestivalDit weekeinde (zaterdag, zondag en maandag = Heritage Day = nationale vrije dag!!) staat hier in het teken van de 33e Heritage Festival (http://www.heritage-festival.com). Dit jaarljkse festival is een etalage van/voor de verschillende culturele groeperingen uit de stad Edmonton en wordt zeer druk bezocht, vorig jaar door zo'n 350,000 mensen. En als je praat over verschillende culturele groeperingen: dit jaar zijn er 60 paviljoens, waarin zich 75 verschillende culturen presenteren (inderdaad, sommigen combineren: de Scandinaviers bijvoorbeeld hebben 1 paviljoen, waar de Denen. Noren, Finnen, Zweden en Ijslanders zich presenteren). In een totaal ontspannen sfeer bewonderen de honderduizenden elke uitstalling, genieten van het vele eten dat wordt aangeboden, van de muziek die overal gemaakt wordt, er wordt gedanst, gelachen en genoten door groot en klein. En er zijn al jaren geen relletjes, opstootjes, zakkenrollerij of andere irritaties te melden geweest.
Wat dit festival verder zo bijzonder maakt (vinden wij dan) is dat in dit aan autorijden verslaafde land met een gebrekkige structuur van openbaar vervoer, het ineens mogelijk blijkt dat iedereen wel met openbaar vervoer kan komen Het festival vindt plaats in Hawrelak Park dat midden in de stad ligt met hoegenaamd geen parkeerruimte en nood breekt wetten. Van overal vandaan rijden ineens autobussen af en aan om mensen op te halen en af te voeren voor een luttel bedrag. En het werkt!!
Wat nog verder zeer vermeldenswaardig is, is de centrale rol die dit festival speelt om de minder bedeelden in de samenleven te ondersteunen. Zelfs in een van rijkdom overlopende provincie als Alberta is er sprake van schrijnende armoede. Eén van de particuliere instelling die zich dit aantrekt is de zogenaamde Edmonton Foodbank van Edmonton (http://www.edmontonsfoodbank.com/). Zij zamelen o.a. voedsel in om dit vervolgens op de goede plek af te leveren. Afgelopen jaar werd door de bezoekers aan het Festival 67 ton gedoneerd.
De familie heeft dit jaar actief meegeholpen om het Nederlands Paviljoen draaiende te houden. Ieder had zo zijn taak: Laura runde de souverniersshop (in de beschreven atmosfeer is zoiets dus heel wel mogelijk; niemand zal de boel proberen te flessen, men is zeer waarderend over het feit dat zo'n jonge spruit een dergelijke verantwoording wil oppakken en ondersteunt haar vervolgens maximaal om dat zo goed mogelijk te laten verlopen); Eva was 'runner'; haar taak was alle linies te verbinden (dus zorgen dat de verkopers voldoende eten en drinken om zich heen hadden om te verkopen en degenen die het eten klaar maakten aan te sporen dat sneller, beter en meer te doen. Alida maakte broodjes gezond/kaas klaar. En ik heb oliebollen, patat en kroketten lopen bakken, pffffffffff. We vonden het allemaal erg leuk om te doen en hebben ons voor volgend jaar weer opgegeven als vrijwilliger.
|
|
|
