Afgelopen weekeinden stonden een beetje in het teken van de hallfjaarlijkse recitals van onze tieners Eerst de guitaar met Eva op de 13e juni. Ze was vreselijk nerveus en had haarzelf ook weinig steun gegeven door nu niet bepaald overdreven hard op het door haar gekozen werkje van JS Bach te studeren. Maar tijdens haar optreden voor een volle zaal stond het als een huis.  Ze was er zelf zo van onder de indruk dat diezelfde dag nog in Stettler in de tuin het allemaal nog eens dunnetjes werd overgedaan.

Lauta was vandaag aan de beurt. En hoe anders had onze jongste zich voorbereid. Nagenoeg elke dag even oefenen en geheel relaxt op naar de uitvoering. Kreeg 5 minuten van tevoren ook de kriebels en het klonk allemaal (weer als een klok. Oh, haar muzikale fruitmand was gevuld met een 5 minuten durende disney tune uit de Klokkenluider van de Notre Dame.

Chapeau dames van twee trotse ouders!

Het is weer even geleden dat we ons via dit medium hebben gemeld. Het excuus is de drukte van alle dag  en doorlopend weg zijn van huis (het leven ‘on the road’  brengt een nieuwe dynamiek). Of is het gewoon gemakzucht?

Alida heeft het tweede jaar van haar opleiding operationeel afgerond. Het laatste werkstuk en het laatste examen waren natuurlijk allemaal ‘erg lastig’ maar vrouwlief kennende zal er traditiegetrouw wel weer een 8 of 9 in de electronische brievenbus rollen. Na twee jaar bezig te zijn geweest is dit wel zo ongeveer het te herkennen patroon.

De meiden bereiden zich zo langzamerhand hand voor op het einde van het schooljaar. Niet dat de gedachte van de aanstaande zomervakantie zoveel van ze vraagt; de examens die daar aan vooraf gaan wel te verstaan, brengt de opwinding: de NL- vertaling voor de meest gebezigde term in dit verband is ‘getver’! Het geeft tussen twee haakjes ook aan hoezeer de NL-taal bij de dames in de verdrukking begint te raken. Met elkaar wordt uitsluitend in Engels gecommuniceerd. Wanneer wij hen er wederom aan herinneren dat in huishouden het NL leidend is, wordt daar wat mokkend gehoor aangegeven; edoch het Nederlands wat dan wordt gesproken is rijkelijk gelardeerd met allerlei Engels. De zinsbouw laat zich ook raden. Laura’s Nederlands is nog het beste van de twee.

De nieuwe baan bevalt prima. Heb inmiddels al een interessante uitbreiding van het takenpakket gekregen (‘je kan dit wel, doe het allemaal maar zelf). Het toeristisch deel van het werk is ook aantrekkelijk. Je komt in gebieden waar je nog nooit geweest bent. Cold Lake (3 uur ten Noordoosten van hier) was toch wel erg fraai; de reis er naar toe gaat door een glooiend landschap met meanderende riviertjes, flinke meren en vrijwel onbewoond  gebied. Cold Lake zelf ligt aan, inderdaad Cold Lake dat in grootte ongeveer een derde is van het IJsselmeer. Soms is het nog steeds wennen dat dit Canada is en dat de vanzelfsprekende dingen soms anders gaan. Komende week heb ik een project te doen in Calgary. Omdat dit in het centrum van die stad moet gebeuren, met alle gedoe van dien als parkeren en zo (ik ging er maar vanuit dat de auto mij daar zou brengen), liet ik enig gekreun horen. De afdelingsdirecteur keek me wat niet-begrijpend aan en zei ‘nou, dan neem je toch het vliegtuig’. Dus morgenochtend stapt meneer in het vliegtuig om zich vervolgens per taxi naar de eindbestemming te laten vervoeren. Even wanneer wanneer je uit een wereld komt, waar vliegen doorgaans ‘vakantie’ betekent.

Verder was de gemeente deze week nieuws in Nederland. Twee knullen van 14 hadden bedacht om zich maar eens een auto toe te eigenen, waarbij de eigenaar en nog iemand voor het gemak maar werden omgebracht. De Telegraaf drukte dit bericht af in de afgelopen week.

En nog wat over het weer. Zoals dat heet, het is te koud voor de tijd van het jaar. Wat dat in Alberta betekent? Gisteravond zaten we met 3 stellen rond het kampvuur in de tuin (wijn, bier, sterke verhalen en worst om in het vuur te roosteren). Allemaal heel gezellig en behaaglijk warm, maar de thermometer zakte rond middernacht tot bijna het vriespunt en zowaar enige sneeuwvlokken. Betrouwbare bronnen uit Calgary vertelden ons dat daar een flinke hoeveelheid wit spul was gevallen. Prettige Kerstdagen zullen we maar zeggen.