Vooral het laatste jaar is 'milieu' een enorm topic hier geworden. Films als 'An inconvenient truth' en het algemene gevoel dat het klimaat aan het veranderen is, hebben de mensen hier, zo lijkt wakker geschud. Men maakt zich werkelijk zorgen. Volgens diverse onderzoeken van de vele Maurice de Honden-en hier, is 'milieu' nu het belangrijkste zorgenpunt van de Canadees. De federale regering was twee jaar geleden nadat ze was geinstalleerd nog zo dapper om 'Kyoto' af te schaffen (door de vorige bekrachtigd), maar heeft door de toenemende publieke druk maar een eigen alternatief uit de kast gehaald en gepresenteerd als een revolutionair 'Made in Canada'-plan . Niet dat dat allemaal veel voorstelt; betekent zoiets als dat we in 2050 met onze uitstoot van broeikasgassen terug moeten zijn op het niveau van nu. En het mag geen banen kosten en  geen geld. Daarnaast is de minister een jaartje geleden vervangen door een ware straatvechter gekomen (John Baird heet de kwiebus) om allen die het beter weten, verre van deze regering te houden. En dat lijkt een verstandige keuze, want de goede man wordt telkens weggehoond over zijn voornemens (meer is het nog steeds niet), waar hij zich ook op de aardkloot vertoond.
Omdat de de federale overheid door een groot deel van de natie niet als echt geloofwaardig op dit terrein wordt gezien, worden er op provinciaal niveau (let op; niet zoals in NL gedefinieerd, maar zijn hier tamelijk zelfstandige entiteiten) diverse initiatieven genomen. Vorige week hebben Ontario en Quebec een deal gesloten om zelf maar Kyoto uit te gaan voeren. Daarnaast timmert een vooruitstrevende provincie als British Columbia met allerlei initiatieven stevig aan de weg. Uiteraard is de federale overheid het daar allemaal niet zo mee eens. Alberta houdt zich een beetje buiten de discussie. Als olie- en gasprovincie denkt zij veel te hebben te verliezen. Ter info: Alberta is de provincie waar vanwege de enorme olie-industrie (de teerzanden) bijvoorbeeld de meeste broekasgassen worden uitgestoten.

Wat zien we er in ons dagelijks leven zo van?
Waar de overheid het naar mijn mening laat afweten, zie je wel veel particulier initiatief ontstaan om alles 'anders' te gaan doen. Allereerst kun je op de wat serieuzere TV kanalen (m.n. de CBC) regelmatig programma's zien waarin allerlei kansrijke initiatieven worden getoond om energie te besparen of om veel efficienter met grondstoffen om te gaan. Er komt nogal eens een bijdrage uit Europa...... Verder worden er reclamespots vertoond om mensen te bewegen om een wat bewustere houding aan te nemen ten opzichte van alles wat grondstoffenverbruik inhoudt. En kokketeren plotseling veel bedrijven met producten met zogenaamde groene producten: Milieu verkoopt!
Verder lijkt de auto-industrie hier rake klappen op te lopen omdat de verkoop van de 'gas guzzlers' (de auto die heel veel benzine verbruiken) helemaal is ingestort. De eerste gevolgen zijn al voelbaar. Vorige week maakte GM bekend dat een fabriek waar deze auto's worden gebouwd zal worden gesloten: 1000 mensen in Ontario op straat.

Een ander ding hier is de extreem doorgevoerde gemakzucht . Dat dit gedrag duur begint te worden realiseren mensen zich nog niet zo. Veel mensen voelen een vervelende pijn wel in de portemonee en geven de anderen daarvan de schuld maar in de spiegel kijken is er nog niet bij. Een voorbeeld van die gemakzucht wat ons nog steeds stomverbaasd doet staan, is dat ondanks het geklaag over de benzineprijzen mensen nog steeds niet hebben bedacht dat een auto (5 liter, acht cylinder) die een kwartier lang stationair draait ook veel benzine verbruikt (endus geld kost) en de lucht vervuild, Maar ja, in de auto in de gekoelde lucht met een wegwerp-kop koffie en de stereo aan wachten tot je kind uit school komt, is wel veel aangenamer dan buiten in de zon. En praat al helemaal niet over de 10 minuten naar huis lopen in plaats van te sturen. Voor de duidelijkheid: zeker een kwart van de wachtende ouders gaat zich te buiten aan dit gedrag. En batterijen gooi je nog steeds in de vuilnisbak. En de supermarkten stoppen je boodschappen nog steeds in tenminste 7 plastic zakken. Maar die kun je tegenwoordig weer terug geven en de winkelbediende kijkt je niet meer gek aan als je heel wereldvreemd zegt dat je ze niet nodig hebt. En een aantal winkels hebben inmiddels een verzamelbak staan voor de overbodige batterij (IKEA was de eerste hier). De koffie haal je nog steeds bij Tim Hortons in de Drive-Thru na 5 minuten wachten (uiteraard weer met die stationair draaiende motor) waarna je de halve liter snel wegdrinkt en de kartonnen drinkbeker ergens in een vuilnisbak dumpt. Maar goed, Tim doet ook weer erg zijn best om het milieu te helpen:  kijk maar eens op de link.
Al je op kantoor rondkijkt zie je hetzelfde terug: gemakzucht. Waar ik werk staan pakweg 100 computers. 99 blijven 24 uur per dag, 7 dagen per week draaien. Die ene die uitgaat is van mij. En waarom? ' Het duurt 'd ochtends zo lang voordat de boel is opgestart!'. Daarnaast blijven de radio's gewoon doorspelen 24/7, rekenmachines gaan niet uit, je kan het werkelijk niet verzinnen. En praten helpt echt niet. Zet er maar een incentive tegenover, dan gebeurt er wat. Heb daar een idee over naar de leiding geschreven, maar dat is ook al weer weken geleden. Blijkbaar niet belangrijk genoeg.

Een ander ding wat ons ook nog steeds verbaasd is dat het gemiddelde gezin in onze buurt 4 vuilniszakken buiten zet, waar wij genoegen nemen met eentje (die nog niet eens vol is). De rest gaat naar het recyclestation.
Maar de vuilniszakken horen per deze week officieel tot het verleden. De gemeente heeft besloten dat vanaf nu het afval vooral dient te worden gescheiden en in, wat we in Alphen de kliko noemen wordt gestopt. Reden: de vuilnisstortplaats raakt vol; er is (echt) geen nieuwe plek te vinden en na studie kwam men er achter dat 89% van het huisvuil recyclebaar of biologsch afbreekbaar is. Schijnt allemaal veel beter te zijn. En, wat misschien hier wel het belangrijkste is: het levert ook nog eens geld op want al dat recylclebare spul wordt verwerkt en hergebruikt.En compost kun je hier altijd kwijt aan de tienduizende tuimannen en -vrouwen hier. Maar ach, ach ach wat een geklaag overal om de boel volgens de aangegeven wijze te scheiden. We staan af en toe hoofdschuddend te kijken en te luisteren naar zoveel menselijk leed.

Kortom, om het op z'n Canadees maar te zeggen (afkraken doen ze hier niet zo makkelijk), er is nog voldoende ruimte om te verbeteren en er is beweging ten goede.