| Rien's profileVisscherpraat uit de pra...PhotosBlogLists | Help |
|
March 10 Voorjaar in de lucht en meer
Hallo allemaal, Het voorjaar lijkt hier te zijn uitgebroken. Plotseling is de diepvries, die zowat de hele maand februari duurde verdwenen. Het memorabele moment was ergens eind februari, ik geloof de 27e. Alida vertrok 's ochtends naar de day care waarbij de thermometer royaal onder de -25 stond (gevoelstemperatuur lag tegen de -40). En bij thuiskomst die dag was het ineens + 3, alsjeblieft. De Canadezen kwamen massaal uit hun holen gekropen om het heugelijke feit te vieren. Plotseling bleek iedereen de winter ineens zat te zijn. Het grote smelten zet ook nu goed door, de bergen sneeuw verdwijnen in rap tempo. Maar rustig aan, half maart is half maart dus nog meer dan genoeg gelegenheid om nog een flinke staart winter te krijgen. Wat dat betreft moeten we erg aan vorig jaar denken toen op 19 maart zomaar 40 cm in één nacht uit de lucht kwam vallen. Misschien wel het belangrijkste nieuws wat ons hier zeer bezig hield, was de ziekenhuisopname van Rie van ter Meij. Voor degenen die niet van haar weten; zij is zo ongeveer onze adoptief moeder hier. Samen met Cor, haar echtgenoot en haar twee kinderen + aanhang heeft zij altijd als een moeder over ons welzijn hier gewaakt. Als voorbeeld: zij stonden op het vliegveld ons op te wachten toen wij twee jaar geleden in Canada aankwamen. Bij Rie was eierstok kanker geconstateerd. Na een aantal chemootjes werd zij begin februari geopereerd. De uitslag bleek zeer positeif te zijn. De kuur bleek zeer te zijn aangeslagen, de tumor was gekrompen. Drie dagen na de operatie mocht ze alweer naar huis. Inmiddels is de afsluitende chemoronde begonnen. Wij voelen ons inmiddels erg optimistisch. Niet in het minst door de houding van Rie zelf: optimistisch, vol levenslust en vastberaden: een heus rolmodel. Voor wie een support mailtje wil sturen, schroom niet. Hun e-mail-adres is: corne@telusplanet.net De kinderen hebben inmiddels aflevering twee van de schoolrapporten ontvangen. Als eerste Eva: Het tweede semester heeft ze tamelijk moeilijk gevonden, maar de cijfers voor de 4 hoofdvakken (Language arts, Social, Science en Math) zijn 81, 81, 88, 86. Uitstekend dus. Frans doet ze ook uitstekend: 84. Verder heeft ze voor alle B-vakken (denk daarbij aan Muziek Gymnastiek e.d.) een E (van Excellence) gekregen. Laura doet inmiddels nauwelijks voor haar grote zus onder. Haar 4 hoofdvakken kregen een beoordeling van 71, 77, 77 en 84. Frans : 80. Ook Laura haalt de E-tjes bij de vleet behalve voor ART: de A van Acceptable Wij en zij zijn apetrots. Eva heeft haar eerste meerdaagse trip zonder ouders achter de rug. Met het schoolkoor waar zij lid van is, is ze twee dagen (en één nacht naar Camp Nakamun (http://www.campnakamun.com/) geweest. Een hele ervaring voor haar en blijkbaar is er nogal pret gemaakt. Zodra ze thuis was, nam ze plaats op de bank, Alida haalde drinken voor haar en toen ze dit Eva wilde geven lag madam al lekker te ronken. Foto's van de trip zijn te zien op http://www.elkislandchoirs.ca/galleries/nakamun07/index.html. De meiden hebben ook weer de jaarlijkse skitrip van school naar naar Rabbit Hill achter de rug. Ze zijn inmiddels zo vaardig dat de skileraren ze in de klas voor gevorden hebben geplaatst. Zie ook http://www.rabbithill.com/. Alida is bezig met een heuze carrière. Zowel de school als de day care lopen aan haar te trekken om meer uren te maken en op een beter niveau. De day care ziet in haar op korte termijn een leidinggevende positie, de school wil haar als gekwalificeerde full time leerkracht. Een keuze heeft ze nog niet gemaakt. Wil ze uit deze opties kiezen, dan zal ze in de studieboeken moeten duiken, want ook hier is de regel dat je voor dergelijke banen formele kwalificaties dient te hebben. Ook zal ze vanaf april in de middaguren voor de school werken. We keep you all posted! Rien heeft op 5 februari zijn afsluitende staatsexamen gehaald en is nu officieel geautoriseerd om in Alberta op te treden als 'Full Life Insurance Agent' voor Primerica. Je kunt hem terug vinden bij de Alberta Insurance Council (http://www.abcouncil.ab.ca/). Via de zoekfunctie en de 'Visscher' komt hij dan te voorschijn. Hij is nu druk doende om de eigen business op gang te krijgen. Netwerken is daarbij het toverwoord. De sneeuwschuiverij is bijna gedaan. Per 15 maart lopen de contracten af, misschien nog iets ad hocs daarna maar feitelijk voorbij. We hebben er op de valreep nog wat plaatjes van dit nobel ambacht bijgevoegd. Op 12 maart waren we 25 jaar getrouwd. We zijn met de meiden gezellig wezen eten in het Strathcona Teahouse (zie http://www.strathconateahouse.com/ . Wij (Alida en Rien) zijn in het daarop volgende weekeinde in Banff (en omgeving) geweest. Was erg leuk. Voor de gelegenheid hebben we hiervan een nieuw foto album op de site gezet. Geniet van de plaatjes. We hebben twee foto-albums wat van nieuwe foto's voorzien: Strathcona en Ukranian Village hebben meer winterse sferen gekregen. Ook de radiozender is veranderd. Nu zal de Radio Sonic (http://radiosonic.fm/index.php) , een radiozender uit de stad met wat steviger muziek op het programma voorlopig de honneurs waarnemen. Op deze logging ook nog wat fotootjes van het Silver Skate Festival, een schaatsfestijn in de stad dat voornamelijk met een forse Nederlanderse invloed (zie http://www.silverskatefestival.org/). Was heel gezellig allemaal. Met veel Nederlandse muziek (soms vergaat je de moed wanneer dan ineens Frans Bauer over de ijsbaan schalt. Menig Nederlander is dan klaar, de meeste Canadezen zeker), erwtensoep, Unox rookworst en het onvermijdelijke broodje kroket. Eva en Laura hebben lekker geschaatst en ze wilden graag een face paint (op de foto samen met Claasje, haar grote vriendin hier) En voor degenen die dit jaar op bezoek komen: we hebben nu een echte barbecue in ons bezit. Tot slot: Edmontonians lopen momenteel wat naast hun schoenen. Bij de laatste volkstelling (doen ze hier nog steeds elke 5 jaar) is gebleken dat groot Edmonton meer dan 1 miljoen inwoners heeft. Doet hun gevoel van eigen waarde goed (men heeft hier last van een wat zeurderig minderwaardigheidscomplex bij steden als Toronto en Vancouver, maar ook Calgary). |
|
|