Vandaag maar eens een dagje er op uit geweest. Het was prachtig weer, de zon scheen volop, het vroor amper dus waarom niet. Wel in mijn uppie, want Alida was druk bezig om een assignment te maken, de meiden waren blijkbaar erg druk (waarmee weet ik nog steeds niet, maar het vindt in elk geval plaats in de eigen kamer).

Ben op bezoek geweest bij het Silver Skate Festival (met een nogal Nederlands tintje), the wilderness centre en Elk Island National Park. Heb wat foto’s bijgevoegd om mee te genieten.

Verder gebeurt hier niet zoveel bijzonders.

Deze week werd wel weer erg duidelijk hoezeer Alberta’s economie van de olieprijs afhankelijk is.  Waar in de zomer nog enorme budgetaire overschotten door de provinciale regering werden voorspeld (8,5 miljard), blijkt nu ineens een tekort van ongeveer een miljard uit de hoge hoed te zijn getoverd. Iedereen in rep en roer want dat was de laatste 15 jaar niet meer gebeurd. Wat er nu zou moeten gebeuren, weet niemand. Heb het idee dat men het er voor dit jaar maar bij laat zitten; zodra de olieprijs weer stijgt, stjgen de inkomsten ook, nietwaar.

En Obama is op bezoek geweest. Canada had de eer om de eerste buitenlandse bestemming van de nieuwe president te zijn. Het was maar een bezoek van 7 (zeven) uur, maar alle nieuwskanalen brachten samenvattingen en impressies, die minstens even lang duurden. Het enthousiasme onder de burgers leek enorm. En een paar duizend mensen trotseerden de vrieskou en hebben zich in de hoofdstad Ottawa (Obama’s zijn enige verspreking tijdens die bezoek was dat hij de stad ‘Iowa’ noemde naar een van de plattetlandsstaten van de USA) lopen te vergapen aan de man.  Ook onze houtenklaas premier liet alle aandacht zich wel gevallen en mocht zelfs even met Obama naar het publiek zwaaien. Zoveel enthousiasme had hij nog nooit gezien. Sneu voor hem dat het voor die ander was.

Daar zijn we weer eens.
Na de januari schrijfdroogte (druk, geen zin, andere smoezen zullen er ook wel te bedenken zijn, sorry) hier een hoognodige update (we beginnen klachten te krijgen!).

Sinds de terugkomst uit NL heeft het gewone leventje zijn gang weer. School, werk, boodschappen, etc. domineren het dagelijkse leven. De meiden hebben hun zogenaamde midterm exams gedaan. Eva deed het gewoon goed, Laura's eerste midterm uitslag was even ademhalen. De eerste uislagen bleken desastreus: hoogste was 56. Tijdens de teacher-parents interviews (zeg maar de ouderavond) bleek het allemaal wat mee te vallen. Van een vak bleek ze maar de helft van het cijfer te hebben verteld; Science was uiteindelijk geen 35 maar een 76!). Een bleek technisch fout gegaan te zijn (was wat misgegaan met het electronisch lezen van de antwoorden); de her was uiteindelijk wel goed. Het proefwerk voor Language Arts wordt momenteel nog gereviewd, omdat de 45 zo 'unLaura' zoals de leraar zei, was. Uiteraard wist dochterlief dit allemaal al maar had het vergeten ons te vertellen................
Alida is, na terugkomst weer volop aan de studie. Gaat allemaal voorspoedig en is zich al aan het orienteren op de stageverplichting die ze volgend jaar moet gaan vervullen. Het werk met haar jeugdige en potentiele delinquent (mijn mening) is zeer enerverend. Ze is door deze 9-jarige schattebout in januari inmiddels met ontslag gedreigd, een rechtzaak werd haast aangespannen for 'physical abuse' (ze stootte per ongeluk zijn schouder aan, zegt ze...), moederlief heeft een klacht ingediend over de school en Aal bij de onderwijsinspectie (naam gezuiverd na review en onderzoek). Kortom, never a dull moment. Heb niet het idee gekregen dat ze volgend schooljaar weer met deze pummel wil werken.

Van winter is hier geen sprake. Hoewel we in pooltemperaturen terugkwamen (de eerste ochtend hier was onder de -40!) is de natuur daarna snel opgewarmd en is de winter eigenlijk de hele maand weggebleven; er waren zelfs dagen van boven de +10!. Maar goed winter is nog zeker zes weken in het land; er zal nog wel een listig staartje op ons te wachten liggen.

De economisce rampspoed heeft Canada inmiddels ook stevig in de greep. Economische Zaken rapporteerde vrijdag dat de banenverliezen voor Januari 130,000 blijkt te zijn. Deel het door 2 en je kent de NL dimensie. Alberta komt er wat dat betreft nog genadig vanaf met een verlies van slechts 5,600 banen. De meeste daarvan horen in de categorie van het directe consructiewerk dat doorgaans door mensen uit het oosten of TFW (temporary foreign workers) wordt uitgevoerd. Kortom, de meeste Albertans zelf hebben er nog wenig van ondervonden. Maar.....
Mijn wat profetische woorden destijds in NL dat ik betwijfelde of ik aan het einde van dit jaar de huidige baan nog zou hebben, zijn sneller bewaarheid dan we ons konden voorstellen. Eind januari heeft de opdrachtgever (SUNCOR) bekendgemaakt, dat het grote project (Firebag) dat Flint voor ze bouwt, per omgaande zal worden stilgelegd, al dan niet tijdelijk. Reden: hoge kosten van dergelijke projecten in het algemeen en in Alberta in het bijzonder, pas op de plaats om na te denken over hoe nu verder. Inmiddels zijn zo'n 500 mensen op dit project al naar huis gestuurd. Voor mezelf betekent dit dat mijn huidige job in de zomer zo ongeveer over zal zijn.
Ben inmiddels aan het rondkijken naar alternatieven. En zie daar op 16 maart begin ik, binnen Flint aan een nieuwe, edoch enigzins vertrouwde uitdaging: de interne accountantsdienst. Dus erop uit naar de vele locaties, kijken wat men daar uitspookt om vervolgens je mening daarover aan het papier toe te vertrouwen en met de lieden te bespreken. Mocht dat net zo enerverend zijn als in de Rabotijd, dan ga ik mooie jaren tegemoet!