In de krant van afgelopen week stond een artikel over een Canadese soldaat, die in Hoevelaken aan het einde van WOII was gesneuveld . Om deze man te eren werd er een straat in het dorp naar hem vernoemd.  Deze gebeurtenis werd op pasende wijze luister bijgezet door een aantal 'oud-collega's' van de goede man daarop af te sturen.  Dat deze gebeurtenis helemaal Edmonton weet te bereiken geeft je toch te denken.

Hier een schamele poging om een verklaring te vinden. Zoals wij dat zien zijn Canadezen in het algemeen zeer gevoelig voor dit soort gebeurtenissen.  Een paar redenen: het is een ontroerende gebeurtenis, iemand heeft iets bijzonders gedaan voor Canada en het is een mooie positionering voor Canada zelf. Als je zoiets weet te brengen tel je hier mee. Het lijkt op een soort heldenverering.  Daar komt nog bij dat de gemiddelde Canadees supertrots is op zijn land en een feit als dit is voor hun het bewijs dat daar echt reden voor is. Een verder steuntje voor deze ongebreidelde nationale trots was, dat de UN deze week Canada, na IJsland, Noorwegen en Australie het beste land noemde om te wonen. Toe maar. Nederland stond op een povere 9e plaats.......................................... Een soort sef fullfilling prophecy. Je moet hier ook geen recht toe, recht aan kritiek op het land leveren. Dat wordt niet begrepen. Je mag wel zeggen dat het een geweldig land is, met voldoende potentieel om het nog beter te maken.

Heldenverering vind je bijvoorbeeld ook terug in het dagelijkse nieuws hier. Canada heeft een regiment in Afghanistan. Daar sneuvelt nogal eens een soldaat (75 tot nu toe). De TV maakt daarvan dan consequent melding. Ook wordt het wegbrengen van de gesneuvelde uit de land getoond en de aankomst hier. Eenmaal terug in Canada wordt elke gesneuvelde naar een legerbasis ergens in Ontario gereden. Langs de die weg staan vaak honderden mensen met vlaggen en andere symbolen van nationale trots om de laatste eer te bewijzen.  Is eens uitgebreid verslag van gedaan op het nationale journaal. Niet alleen soldaten, maar ook mensen die iets bijzonder tot stand brengen, krijgen uitgebreid de aandacht. Terry Fox is misschien wel het meest bekende voorbeeld hier. En Alberta heeft bijvoorbeeld een ceremonie om hun helden uit het afgelopen jaar te eren. Dit jaar kreeg vooral een 10-jarige  uitgebreid de aandacht. Hij wist een evenoud vriendje het leven te redden nadat het knaapje door een Coyote werd aangevallen.

Soms schiet die heldenverering (mijn interpretatie) wat erg door. Uiteraard wordt er hier in de grote stad (groot Edmonton heeft meer dan een miljoen inwoners) van tot tot tijd iemand onvrijwillig met hulp van anderen naar de andere wereld gezonden. Op TV wordt dan uitgebreid stil gestaan  bij het leven van de persoon (genoemd met naam en toenaam), familieleden of buren worden geinterviewd die dan vooral benadrukken dat hij of zij een geweldige ouder/broer/zus/zoon/docher was, die zich altijd veel voor de gemeenschap en het gezin inzette. Je schiet er helemaal vol van. Tot dat de diender, die ook werd geinterviewd melding maakte van het feit dat het slachtoffer zeer bekend was bij politie en de zaak nadrukkelijk in verband wordt gebracht met een afrekening in het criminele circuit (echt waar!!). Zal je in NL niet op TV zien, denk ik dan maar