In de laatste 6 weken hebben we (in diverse samenstellingen) nogal wat gangetjes naar het theater gemaakt.
Eerst was daar  Neil Diamond in Rexall Place. Met 17,000 andere oudere jongeren luisteren en kijken naar een geoliede voorstelling met vooral oude glorie. 

Vervolgens de fundraiser voor de lokale bibliotheek met als topattractie Brett Kissel, inderdaad..............................nog nooit van gehoord.
Deze 18 jarige jongeling zette een show neer waar we eigenlijk nog steeds van onder de indruk zijn. Het bijeffect van deze voorstelling was/is dat Eva inmiddels druk bezig is allerlei liedjes van hem aan het instuderen is 'omdat die zo leuk zijn'. Detail: het is allemaal countrymuziek (slik).

Daarna opera.... echt.  Op verzoek van onze oudste (school had haar aangemoedigd dit te doen als project voor een van de vakken) gingen we met z'n tweetjes naar de Jubilee om Wagner's The Flying Dutchman te beluisteren. Dit met enige schroom (ik leef nog steeds bij de gedachten van Fons Jansen hier. Hij vond dat opera vreselijk saai was. Om dit enig gezag bij te zetten vertelde hij toen dat hij eens een voorstelling had bezocht die om 8 uur begon. Drie uur later keek hij op zijn horloge: het was toen kwart over acht!!). Maar het viel allemaal reuze mee. De muziek was mooi, de stageshow was prachtig.

En tot slot afgelopen vrijdag met z'n allen naar Hairspray, weer in de Jubilee (of The Jube zoals men liefkozend roept). Was heel leuk en gezellig (publiek), de criticus in de krant uiteraard niet.