| Rien's profileVisscherpraat uit de pra...PhotosBlogLists | Help |
|
October 31 Happy HalloweenVandaag was het weer Halloween (of eigenlijk Hallowe'en; zie ook http://en.wikipedia.org/wiki/Halloween), het kinderfeest van het jaar hier. Wekenlang is er naar toegeleefd door kinderen maar ook door ouders. De meest prangende vraag in die voor bereiding is 'hoe ga ik verkleed?' Je wilt uiteindelijk toch goed voor de dag komen op school of op één van de vele partijen , die worden georganiseerd? Alle kinderen gaan helemaal uitgedost naar school. Laura ging als piraat (ze ziet zichzelf nog steeds als goede kanshebber voor Jack Sparrow), Eva ging verkleed als Death Queen (op school) en als Hermione Granger ('s avonds bij 'Trick-or-Treat). Vele volwassenen geven ook wat aandacht aan Halloween, de echte adepten gaan geheel verkleed, ook naar het werk. Iedereen wenst elkaar tenminste een Happy Halloween toe. Wij dus ook. Zo gaat dat met heersende tradities, uiteindelijk begin je ze gewoon over te nemen omdat het zo leuk is er aan mee te doen en ben je voorbij de zin of onzin van iets te bevragen. Glen Allan Elementary had haar jaarlijkse optocht weer georganiseerd. Alle kinderen gaan dan helemaal verkleed in parade door de school. Ook dit jaar waren er weer veel ouders om naar dit spectakel te kijken. Voor de gelegenheid zijn de leraren uitereaard ook verkleed. Alida ging als Ozzy Osbourne. Andere uitdossingen waren leraressen als iPods, Superman, Sneeuwwitje, 7 Dwergen, Mickey en Mini Mouse, Roodkapje, etc. En 's avonds natuurlijk langs de deuren 'Trick-or-Treat''-en om zoveel mogelijk snoepgoed op te halen. Eva bleef thuis met Amy, een buurmeisje thuis om snoepgoed uit te delen (ze vindt zich wat te groot worden om langs de deuren te gaan, ze per slot van rekening al 13, nietwaar................................). Laura is met Claasje en Nicky wel langs de deuren gegaan voor de buit. En met succes. Het was weer erg leuk om te zien hoe mensen hun hus en tuin hadden verbouwd tot ware griezelpaleizen. Eentje, die me zeer bij is gebleven, was een geheel tot kerkhof omgebouwde tuin met bewegende grafkisten, bijpassende geluiden. en waar kindern dachten dat er poppen bij stonden, bleken die ineens te kunnen bewegen en nog achter je aan te kunnen komen. Sommige kinderen begonnen te schreeuwen van schrik toen ze dit meemaakten. Vinden ze blijkbaar leuk.................................
October 26 Sneeuw!Het witte spul is weer gearriveerd. Vanochtend werden we wakker, keken uit het raam en voila: de wereld bedekt met een laagje sneeuw. Weliswaar een dun laagje en het zal wel weer verdwijnen, maar toch. We worden er zo vriendelijk aan herinnerd dat de grote koude voor de deur staat en we alles maar beter klaar kunnen hebben. Dus van het weekend toch maar echt de kerstverlichting buiten op gaan hangen. Als we daar nog 2 weken mee wachten, is de kans groot dat bij die oefening je vingers er zo ongeveer af vriezen.
October 21 Familiebezoek (deel 3)Broer Wim is op bezoek geweest, 10 dagen lang. Van alles en nog wat ondernomen. Tripje gemaakt door Alberta en BC o.a. in de diverse nationale parken, kennis gemaakt met vrienden en bekenden, veel restaurants leeg gegeten, bier gedronken en rookworst gegaard boven een kampvuur samen met de buren. En nog meegeholpen om Brent Jewell tot burgemeester te laten kiezen. Heeft alleen niet geholpen, want een ander kreeg de voorkeur. Mocht je nog een blik willen werpen op het campagneteam, klik dan op deze link: Brent's team O ja, en ook nog in een politieval gelopen. Op de grens van BC en Alberta waren de dienders blijkbaar op zoek naar iets of iemand. De enige weg in die omgeving was hermetisch afgesloten. Of ik mijn rijbewijs en zo even wilde laten zien. Daarna werd de achterbak geinspecteerd met de guitige mededeling 'even kijken of je geen lijk bij je hebt'. Daarna mochten we verder. Wim merkte terloops nog wat droogjes op 'gut, daar zitten wat kerels aan de kant in de handboeien'. Het hoogtepunt van het bezoek voor Eva was natuurlijk dat Wim er was op haar verjaardag. Ze had zich er zo op verheugd. En het kado, dat Wim voor haar had meegebracht was helemaal iets voor haar: 'Hoe overleef ik mijn ouders (en zij mij)?' van Francien Oomen. Een erg leuk boek (en misschien behulpzaam) voor onze ontwaakte puber. En op 17 oktober ging broer weer terug met veel neiuwe indrukken, een volle koffer (23 kg) en 600 foto's rijker. Bedankt Wim voor je bezoek, was erg leuk.
Zo moeder, zo dochterHet was even slikken voor Eva. Gelukkig hebben de ontwikkelingen voor dit soort behandelingen niet stil gestaan. Na de kaakoperatie gaat er geen barbaars slot op de mond, zoals Alida dat had maar wordt de kaak bij elkaar gehouden door titanuim platen. De mond kan dus gewoon open en dicht; kauwen blijft wel moeilijk hoor. |
|
|